E. benim yazgimdi, Tanri'nın benim için yazdigr kaderimdi. Bundan emindim, buna inançli bir Budistin fil kafali tanrisina inanmasi gibi inanyordum. Öyle olmasa kader yollarumi E.'ye çikarmak için her türlü agi örmezdi ama örmüstü, demek ki kaderimin istedigi buydu.
Oysa ortada örülmüs bir ag falan yoktu ama bu yanlis birlikteligin bir tür yazgi olduguna inanmak kendime yaptığim kötülügü görmemi engelliyordu. inanmanin körlestirici etkisi özellikle askta çok ise yarıyordu.