“Okurken parasızlık çektim, fakat hiç yakınmadım bundan. Başka türlü söylemem gerekirse, parasızlığın beni herhangi bir mutluluktan alıkoyduğuna inanmadım hiç.”
"Onları uzaktan sevmek, birlikte olmaktan daha güzel geldi bana. Tümden bir arada yaşayamadıkdan sonra, konukluk aykırı göründü. En yakınlarımın yanında konuk olmak, konukluğu da, yakınlığı da bozuyordu sanki."
Boşluklar gerçek olan. Ama yaşamın hep yeniliklerle dolu olduğu sanısı bizi her zaman aldatmıştır. Değişmeyen şeylerin bizde değişen şeyler izlenimi bırakması düpedüz aldanmadır ya, ortada aldatanın bulunmaması ya da aldatanın bilinçli olarak bulunmaması, bir kendine inanma duygusu yaratır insanda. İyi ki yaratır.