"Hayat üstü kapalıdır, örtülüdür, tıpkı daha büyük olan benliğinizin üstü kapalı ve örtülü olması gibi. Yine de hayat konuştuğunda tüm rüzgarlar kelimelere dönüşür ve tekrar konuştuğunda, dudaklarinizdaki gülüşler ve gözlerinizden akan yaşlar da kelimelere dönüşür. Onun melodilerini sağırlar bile duyar, duymaya devam ederler onu; o yürüyüp geldiğinde körler görür, şaşkınlık ve merak içinde takip ederler onu. "
Sevenin dağları yerinden oynatmasina şaşılamazdı. Sevmeden sevilenin de, sevene bir dinamo vazifesi gördüğü, şevkini, heyecanını, yapıcı ve yaratıcı gücünü durmadan tazelediği nasıl inkâr olunurdu ?