merve
@oimerv
2005
20 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Ölü Ozanlar Derneği "Carpe Diem"Edebiyat
Baskı altında büyüyen, farklı ruhlara sahip ama aynı zincirlere vurulmuş öğrencilerin, özgür düşünmeyi öğreten sıra dışı bir öğretmenle yollarının kesişmesini anlatan harika bir kitap..
Kitap gerçekten çok akıcıydı. okumayı sevmeyenlerin bile bir şans vermesini öneririm. Hem kısa hem de hızlı aktığı için sizi kendine çekerek götürüyor. Duygusal yönü çok güçlü, insanı düşündürüyor. Ben okurken kendimi pek çok cümlede buldum sizin de en az bir cümlede kendinizi bulacağınızdan eminim.
“Carpe Diem”, yani anı yaşa… Bu sözü, o kadar sık duyuyoruz ki anlamını yitirmiş gibi geliyor bazen. Ama bu kitapta ve filmde gördüm ki, aslında “anı yaşamak” yalnızca keyif almak değil; kendi sesini bulmak, kendin olabilmek ve hayatın seni bastırmasına izin vermemek demek. Hayatın akışında kaybolup giderken benliğimizi yitirmemek demek.
Filmini de izledim; kitap kadar etkileyiciydi. Her iki versiyonunda da kendimi tutamayıp ağladım... Herkese tavsiye ederim, bir öğretmenin ne kadar önemli bir rolü olduğunu da gösteriyor.
Sevgiler, saygılar
Amerika’nın Melankolik Prensesinin Günlüğü…
Daha önce hiçbir yazarın günlüğünü okumamıştım, bu yüzden Sylvia Plath’in Günlükleri benim için her anlamda eşsiz bir deneyimdi.
Bir yazarın yazma sürecine tanıklık etmek, çabasını ve içsel mücadelesini sayfalar arasında görmek bambaşka bir duyguydu. Ama sadece bu değil aynı zamanda Sylvia’nın zihnine, kalbine, kırılmalarına ve içsel fırtınalarına şahitlik etmekti benim için ve sevdiğiniz yazarlardan biriyse Sylvia, çok zevkli bir okuma süreci olacaktır.
Daha önce Sırça Fanus’u ve Ariel’i okumuştum, hayat hikâyesine de hâkimim. Zaten çok sevdiğim bir yazardı ama günlüğü…
Günlüğünde kendimden çok fazla parça buldum.
Hatta günlüğünde kendimi buldum.
Bazen “önce günlüğünü mü okusaydım?” diye düşündüm ama bence Sylvia’yı az çok tanıyorsanız, bu eserleri sırayla okumanız şart değil. Çünkü her biri kendi başına da bir evrene açılıyor gibi.
Ve evet... Senden nefret ediyoruz Ted Hughes.
Bu ilk kitap incelememdi, kusur varsa bağışlayın.
Ama gönülden söylüyorum: okuyun.
Çünkü Sylvia’yı gerçekten anlamak istiyorsanız bu günlükler bunun en iyi yolu.
Bir annedir bizim için.
