Oktay Şen
@okitap
İnsanın ağzındaki dil, ciddî anlamda koruma altına alınmadığı, gerekli hassâsiyet gösterilmediği takdirde vücûdumuzun bu en önemli organı, şeytanın urganı haline gelebilir.
Reklam
Söz mumdan açılınca Bostan'da yer alan ve gerçek âşığı târif eden latife bir fıkra aklıma geldi. Teberrüken onu da nakledeyim.
Sâdî diyor ki: "Çok iyi hatırlıyorum. bir gece uyuyamadım. Gözüme uyku girmedi. Pervanenin, muma şu sözleri söylediğini duydum.
Ey sevgilim! Hadi ben âşığım, yansam da yeridir. Peki ya sen neden yanıyor, niçin ağlıyorsun?
Ey benim bir çare aşığım! Benim yanışıma, ağlayışıma sebep nedir bilir misin? Benim tatlı bir balım vardı. Beni ondan ayırdılar. Şirin'im haksız yere elimden alındı. İşte Ferhad gibi tepemden ateş çıkıyor. Geceleyin, meclisi aydınlatan ışığıma bakma. Sen, asıl içimi yakan ateşe bak.
Mum, hem bu sözleri söylüyor, hem de sararmış yanağından sel gibi bir gözyaşı dökülüyordu. Mum, sözüne devam edip pervaneye dedi ki:
Ey pervâne! Ey aşk iddiacısı! Aşk sana göre değil. Seninki kuru iddiadan ibaret. Sende ne sabır var, ne de metânet ve tahammül. Sen azıcık bir ışık ve ateş gördün mü, hemen yanıyorsun. Ben ise tamamen yanıncaya kadar dikilip duruyor, dayanıyorum. Aşk ateşi senin yalnız kanadını, benim ise bütün vücûdumu baştan aşağı yakıyor.
Sâdî de mum gibidir. Dışı parlaktır, ama içi, yanıktır.
Artık gece bitiyor sabah oluyordu. Peri yüzlü bir hizmetçi gelip mumu söndürdü. Zavallı mum, dumanı tepeden çıkarken, ' İşte, aşkın sonu budur! dedi ve can verdi.
Tahammül eşekte de var; sabır ise sadece insana ait bir özelliktir. Tahammül çaresizce bir katlanmadır; sabırda şükür gizlidir; çünkü insan için her zaman beterin beteri söz konusudur. " Ne olmuşsa, hayırlısı olmuştur." diyerek kaderin rıza ile benimsenmesidir, insana bu yani sabır yakışır.
10/10
Beğendi
·15 günde okudu
·Okunma: 15 Şubat 2015 00:00
·2015 1. kitabı
O gül-endâm bir al şâle bürünsün yürüsün
Ucu gönlüm gibi ardınca sürünsün yürüsün