Zeynep Okur
@okrzynp
161 okur puanı
Şubat 2021 tarihinde katıldı
Gülleri soldurmayalım.Edebiyat
Doğu’nun Batılaşması aslında kitabın konusu bu. Kitap iki karakter aracılığı ile yazarın okurlara seslenmesiydi aslında iki karakterden biri olan Gül Yetiştiren Adam, bu adam kimilerine göre deli kimilerine göre derviş. Gül yetiştiren adam milli mücadele yıllarında savaşa katılmış birçok arkadaşının şahadetine tanık olmuştur ve bu savaştan sonra kendince protesto amaçlı inzivaya çekilir kedini gül yetiştirmeye adar sanki ne kadar böyle devam etse toplum o kadar değişmeyecek ve yozlaşmayacaktır kendini dinine adar 50 yıl boyunca.
Romanımızın diğer karakteri ise Sitare’dir o gül yetiştiren adamın savaşma nedeni aslında toplumunun Sitare gibi olmasını engellemektir ama Gül yetiştiren adam savaşarak neyi ortadan kaldırmak istiyorsa o tecelli etmiştir topluma ve örneği de Sitare’dir. Sitare, babası yaşında bankacı biri ile evlidir ama kocasını aldatır hatta kocası hastane de yatarken arkadaşları ile gezer, otellerde kalır arkadaşları da aslında Sitare’nin davranışlarının farkındadır bir süre görmezden gelirler ta ki arkadaşlarının bir gün ona kocasını aldattığını söylediğinde, bunu reddetmiştir ve o gün intihar etmiştir yazar aslında Sitare’yı şu anki toplumun bir parçası tek bir karakter olarak yansıttığını düşünüyorum bunu da Sitare’nin konuşma tarzında İngilizce kelimeler kullanması olsun birçok şeyde belirtmiştir . . Toplumun diğer bir parçası olan gül yetiştiren adamda toplumunun bu şekilde değişmesini istemeyen buna engel olmak için kendi bölgesine çekilen ve toplumun değişmediğini düşünendir şu anki toplumda da bu mevcut zaten evet kimse kendi bölgesine çekilmiyor ama gözleri bir şeyle bağlı toplumun Sitare yanına körler, elbette kör olmayanlarda var ama ellerinden bir şey gelmiyor. Kitapta Gül yetiştiren adam şöyle tanıtılıyordu ”Kendi hayatını sürdüren
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
“İki ırmak onlar. İkisinin de birleşip büyük bir ırmağa dönüşmeden önce ayrı ayrı akıp geldikleri kumullu yataklar, mecralar, kimyalar var.”
O iki ırmak birleşmeden önce bir çok şeye tanık olduğunuz kitabın size incelemesini yapmak istedim. Öncellikle yazarın okuduğum ilk kitabıydı Nar Ağacı ama son olmayacak. Çok sürükleyici bir kitap olduğunu söylemekle birlikte kitabın tek bir konu üzerinden akıp gitmediğini ve bittiğinde üzüleceğinizi belirtmek isterim. Kitap iki ırmaktan biri Tebriz’li halı tüccarı olan Settarhan ve diğer ırmak Trabzon’lu Zehra’nın bir ırmak oluncaya kadar başlarından geçen serüveni anlatıyor. Bu maceralı serüvendede 1. Dünya Savaşı’ndan Bolşevik İhtilal’ine kadar birçok tarih sahnesi mevcut.
Kitapta beni etkileyen noktalar arasında aşkın öznelliği var. Kitapta bir çok karakter mevcut ve her karakterin bir aşkı var. O aşklarda; ayrı ayrı kimisinin vatanına olan aşkı, kimisinin Rabbine olan aşkı, kimisininse bir çift bal göz ve gözlerinde cennet bahçeleri bulunan kadına aşkı anlatılıyor. Aşkın hayatta bir kere olmayacağını ve maşuğa olan aşkın derecelerinin olduğunu da öğretti. Kelimelerin kifayetsiz kaldığı yerlerde kelimeler olmadan da konuşulabileceğinin en güzel kanıtıydı bu kitap.
Yazar bence kitapta en çok da acının üzerinde durmuş acının insanları anlamanın başka bir yolu ve onları birleştiren bir eleman olduğunu. Kitapta her karakterin başından geçen zorlukları iliklerinize kadar sizde hissediyorsunuz ve o zorluklara nasıl başa çıkılacağını da öğreniyorsunuz.
Kader kavramı da kitaptaki konulardan biri olmakla birlikte alışılagelmişin aksine kaderi alınyazısı gibi değerlendirmemiş ve kitabı okuduğunuzda kadere bakış açısının daha farklı olduğunu göreceksiniz. Kitabı bitirdiğiniz de içinizin bir
