Kitap yanılsamalar dünyasında yaşadığımızı ve herkesin biricik olduğunu, kendi düşünü kendisinin yarattığını söylüyor. Düşümüz yaşadığımız hayat. Bizler gerçekte biz miyiz ? Yoksa duygusal yaralarımızla mı bu kişi olduk? Sınırlarımız, yaşantımız, sıfatlarımız bizi biz yapan her şey bir yanılsamadan ibaret mi ? Yarattığımız bu cehennem düşünde kendimizi kusursuza odaklayıp kurbanlaştırarak, zihnimizde bizi her daim sorgulayan yargıça tutsak olarak yaşamı mutsuz mu kalıyoruz ? Toltek geleceğine göre biz yaşamın kendisiyiz. Tanrı içimizde ve bizim dışımızda her yerde. Mutlu olmak için önce gerçeği kabul etmeli. Bağışlamalı ve sevmeliyiz . En çok da kendimizi !! Olduğumuz gibi olmalı olmadığımız kişiyi taklit etmemeli bunun için enerji tüketmemeliyiz. Zihnin ve bedenin ayrı istekleri olduğunu bilmeli zihini değil bedeni doyurmalıyız
. Sevmeliyiz anlamalıyız saygı duymalıyız.