ÖZgülYILMAZ
@okudukcha
DM ile iletişim kurmuyorum. Lütfen mesaj yazmayın
"Bu cami yordu bizi" dedi Sinan birden "ana rahminde bir bebek düşün aylar boyu anasından beslenir, onu yorar. Biz de inşaat yaparken gebe bir kadın gibiyiz, hele bebek de olsun o vakit bizden Mesut olmayacak.
- Başka binalarda bu olmadı köprüler, camiler, medreseler, su kemerleri yaptık. O vakit neden böyle hissetmedik?
"Hissettin, ama hatırlamazsın. Nesnelerin tabiatında var, geçen sefer ne çektiğimizi unuturuz, gene analar gibi. Fakat bazı doğumlar daha zordur tabii"
"Geldiğin günü hatırlıyorum da, saf temiz bir oğlandın. Artık o eski masumiyetin kalmadı farkında mısın, bizden biri oldun sen de. Ezilmemek için ezenlerdensin"
Cihan başını önüne eğdi. Kıymık gibi etine battı bu laflar. Ufacık görünmezdi etkisi, ama alttan altta hep rahatsız edecekti.
Bütün sevdiklerini gömüp nefes almaya devam etmek lanettir.
Şayet tembellik ve dedikodu denen iki kanat olmasa şeytan asla bu kadar yüksekten uçamazdı
İnsan kendi değişince dünya değişti zannediyordu