Bir Fotoğrafın Anatomisi: Top, Çocukluk, Sınav Ve Yaşamak
'On beş tane kolum olsaydı.' demişti:
'Bütün arkadaşlarımı kucaklayabilseydim.'
Uzun bir hastalık döneminden sonra okula gittiği ilk günün akşamında.
O çocuğun pıt pıt atan kalbindeki çoşkuya benzer heyecan ile bugün ve yarın sınavı olan çocuklarımıza başarılar diliyorum.
Bu sınav ne ilk ne son. Ne de hayatımız bu sınav(lar)dan ibaret. Ve öyle bir şey ki yaşamak dediğimiz var olma biçimi duygu, düşünce ve davranış olarak tek bir hâl üzerine değil de zıtlıklarla derTOP edilerek bize sunulmuş gibi. Zira;
oynadığımız top bahçesine kaçtığında patlatan bahçe sahibi teyzeleri de gördük:
'Ne duruyorsunuz? Hadi oynamaya devam edin.' diyerek penceresinin camını kıran topumuzu bize atan müdür amcaları da.
Bugünden bir fotoğraf ve bugüne özel bir gündem ile; günümüzün güzel geçmesini diliyorum.
20.6.2026
Sevil Şentürk/
Fıkra Yazılarım
#sevilşentürk
#onbinadımhikayesi #YKS
Soru:Neden sırt çantasıyla resmi kurum olmaz? Laptop taşıyoruz.
Cevabım:Onun için bilgisayar çantası elde taşımalık var. Hatta sırt çantası üretilmiş bilgisayar çantaları için. Yani var. Resmi kurum olarak okulda bir öğrenci de değilsen, iş amaçlı oradaysan sıradan bir çantayla gitmen hoş olmaz. Resmi kurumlar yetişkinlerin dünyası. Sırt çantası diyince insanların akıllarına okul geliyor. Ya da gezgin insanlar geliyor. Dolayısıyla sırt çantası değil, kol çantası kabul ediliyor. Mantıklı mı? Değil. Görgü kuralı değil, gösteriş dünyası. Görgü kuralları bile mantıksal değil. Her kültürde sabit değil.Batılı bazı ülkelerde sırt çantası kültürü işe giderken gayet normal. Sırt çantasının işlevi varsa her yerde kullanılabilmeli. Kol çantaları çok riskli. Bir hırsızlık anında işin bitti. Ama sırt çantasını hırsızın kol çantasına göre alması biraz daha zor. Üstelik kol çantası alan olarak az şey kaplıyor ama sırt çantası çok işlevsel. Ayrıca sırt çantasında iki kola eşit yük olabilirken kol çantasında bu yok. Sağlık için pek iyi gelmedi. Görgü kuralı mı? Umrumda değil. Sırt çantası işe başlasam bile kullanacağım. İnsanların her dedikleriyle yaşam "yaşam" olmaz. Görgü kuralları da zaten sabit değil. Bugün ayıplanan yarın belki alkışlanır. Dünya garip bir yer ve biz sınırlı varlıklarız. Görgü kurallarının mantıklı yanı yoksa hepsine uymakla zaman kaybedemeyiz.
Hiçbir sınav, geçmen gerektiğini düşündüğün ders, seni paranoyaya sürükleyen bir sevgili, onayını almaya çalıştığın aile üyesi, yanında olmaya çalıştığın ve bunu zorlaştıran dost; bunların hiçbiri senin hem mental hem fiziksel sağlığından daha değerli değil. Her şeyden, herkesten önce bedenini ve aklını koru. Bu ikisinden birini kaybettiğinde asla ama asla geri alamazsın. Çünkü veremem dediğiniz o dersler veriliyor. Bitmez dediğiniz okul elbet bitiyor. O uğruna öleceğiniz onsuz yapamam dediğiniz sevgililer bir gün gidecek. İnsan kinetik bir varlık. Herkes bir gün heryerden gider. Bir gün aileniz muhakkak ölecek. Siz, kendinizi koruyun.
Biz varya güzel milletiz ya.. demin sınava son dakika kala bi öğrencinin eşyalarını verecek kimsesi yokken yanında, anneler ablalar onun kimsesi oldu.. gözlerim doldu a dostlar..