Kitabı okumadan önce yazılma hikayesi dikkatimi çekti. Jean Dominique Bauby sadece tek göz kapağını kullanarak bu kitabı yazmış. Çabası müthiş sırf bu yüzden bile kitap okumaya değerdi bence. Ama sadece bununla sınırlı değil.
Baştan başlayalım. Yazarımız bir gün bir trafik kazası geçirir ve locked-in sendromu ile tanışır. Tamamen felç olmuş sadece bir göz kapağını hareket ettirebiliyor. İşte bu sayede düşüncelerini dile getirebiliyor. Biz de kitap boyunca yazarın anı ve düşüncelerini okuyoruz.
Aslında bu durum bana aşırı korkunç geliyor. Her şeyin farkındayım ama sanki ruhum bedenime hapsolmuş gibi. Kitabı okurken sağlığmız için şükretmeyi de unutmayalım tabiki. Ne kadar farkında olmasak da aslında çok şanslıyız.