Geçmişte sansür bilginin akışını engelleyerek işliyordu 21. yüzyıl daysa insanları gereksiz veriye boğarak işliyor. Dikkat ve zamanımızın çoğunu tâli konuları araştırarak ve tartışarak geçiriyoruz. Kadim zamanlarda güç sahibi olmak veriye erişim yetkisine sahip olmak demekti. Kaotik dünyamızda olup biten tüm bu olayları göz önünde bulundurarak aynı soruyu bir kez daha sormalıyız dikkatimizi neye odaklayacağız?
Acı çekme sanatını hepten yitirmiş durumdayız. Acının tümüyle tıp ve eczacılık alanlarına ait kılınması “ acıyla kültürel olarak başa çıkma programı”nı bozar. Acı artık ilaçlarla mücadeleyi gerektiren anlamsız bir kötülüktür. Salt bedensel bir azap olarak sembolik düzenden çıkar.
Palyatif toplum, ilaçlar ya da medya yoluyla oluşan duyarsızlık sayesinde eleştiriye karşı bağışıklık kazanır. Sosyal medya ve bilgisayar oyunları da anestezikler gibi etki gösterir. Toplumsal sürekli anestezi, bilgi ve düşünmeyi engeller.