“… zaten en yozlaşmış kişilikler kötülüğü ancak bir çıkara dayanıyorsa kabul edebilirler; gereksiz ve nedensiz bir kötülük bir anormallik gibi tiksinti vericidir.”
“Hamlet’in dediği gibi, bazen en derinlere gömülü şeylerin gürültüsü topraktan çıkar ve saman alevi gibi havada çılgınca dolaşır ama bunlar bir anlığına kafa karıştırmak için etrafı aydınlatan alevlerdir.”
“ Lal kırmızısı beşiklerde doğmuş, istedikleri her şeyi önlerine gelmiş olanlar yaşam mutluluğunun ne demek olduğunu bilmezler; aynı şey hayatlarını öfkeyle kabaran bir denize atılmış dört tahta parçasına hiç teslim etmemiş olup mavi bir göğün kıymetini bilmeyenler için de geçerlidir.”