Meryem
@okurbibayan
“Nereye koşuyorsun böyle Bilgameş?
Eline geçmeyecek aradığın yaşam.
Tanrılar insanoğlunu yarattıklarında
Yalnız ölüm oldu ona verdikleri,
Kendi ellerinde tuttular yaşamı...”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Dingindir gönlüm ve aydınlıktır, kuşluk vaktinde dağlar gibi. Ama beni soğuk sanıyorlar, dehşet yüklü şakalar yapan bir umursamaz. Bana bakıp gülüyorlar: gülüşlerinde üzerime yürüyen bir kin var. Gülüşleri buz gibi.
Tanrı'm artık dayanacak gücüm kalmadı! Bittim, tükendim! Neden dinlemiyorlar? Bakıyorlar, ama görmüyorlar. Kulakları var ama duymuyorlar... Benden ne istiyorlar? Onlara ne zararım dokundu ki, işkence ediyorlar?
| Bir Delinin Hatıra Defteri, Nikolay Vasilyeviç Gogol
"Benim gerçekten sevdiğim insanlar azdır, beğendiklerim ise büsbütün az, dünya'yı görüp tanıdıkça hoşnutsuzluğum artıyor. İnsanların iç yüzünün nasıl hiç göründüğü gibi çıkmadığını; iyi ya da akıllı gibi görünenlere bile nasıl hiç güven olmadığını her gün daha açıkça anlıyorum."
İnsan kimi kez korkunç umutsuzluğa kapılıyor, sanki cehennemdeymiş gibi hissediyor...
