OkurEsra
@okurresraa
110 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Kitapla ilgili kısa bilgi vermeden önce Ahmet Bican Ercilasun’un eserin başında yazmış olduğu metinden birkaç satırı bırakmak istiyorum buraya.
“Ülkelerin ilk ve orta öğreniminin bir amacı da bireyde, içinde bulunduğu topluma mensubiyet duygusu uyandırmaktır. Bunu Türkiye için söylersek, ülkemizdeki ilk ve orta öğrenimin bir amacı da çocuklarımızı ve gençlerimizi Türk olduklarının bilincine vardırmaktır, diyebiliriz. Bu da en çok yurttaşlık bilgisi, Türkçe, tarih ve edebiyat dersleriyle sağlanır. Bazılarının sandığı gibi bu bilinç, derslerde sık sık ‘milliyetçilik’ kelimesi kullanılarak verilmez. Gelişmiş Batı ülkelerindeki kadar tarih, dil ve edebiyat müfredatı bu iş için yeterlidir. Söz gelişi bir Fransa’nın tarih, dil ve edebiyatını öğrettiği ölçüde Türk tarih, dil ve edebiyatını çocuklarımıza öğretirsek onlar Türk olduklarının bilincine varırlar. Kaba propagandanın gereği yoktur; bilgilendirmek yeterlidir. Böyle bir eğitimimiz olabilseydi bu kitaba belki de gerek kalmazdı.”
Bu satırlarla aslında neden bu kitabın okunması gerektiğini vs kısaca özetlemiş diye düşünüyorum. Kitap Ercilasun hocanın yazmış olduğu makalelerden oluşuyor. Tarihin tozlu raflarından 20. yüzyıla kadar sadece kendi kaynaklarımız değil yabancı kaynaklar da taranarak oluşturulan bu kitap, kıymetli verileri oldukça güçlü bir temele dayandırarak aktarıyor biz okuyuculara. Kitabı okurken herhangi bir öykü ya da roman kitabıymış gibi okumanızı tavsiye etmem. Onun yerine alın bu kitabın yanına bir roman ve çapraz okuma yapın. Hızlı hızlı okuyup geçmektense, yavaş yavaş okuyarak, araştırarak, analiz ederek, düşünerek ruhunuzun derinliklerinde sindirerek okumanızı öneririm ki kendinizi yeniden keşfedin. Zira arka kapağında şöyle der
“Bu küçük kitabı okuyan okuyucular, Türklüklerini adeta yeniden
Orhan Kemal’in ağlayarak yazdım dediği, toplumsal gerçekçilik akımının izlerini görebileceğimiz tabiri caizse cadı gibi bir kaynana ve onun oğlu ile gelini arasındaki olayları anlatan romanı El Kızı.
Okurken sinir krizlerine girdiğim bir kitap oldu. Yazarın dilinden vs değil bu dediğim, tamamen kaynana-gelin-oğul üçgeni arasında yaşanan olaylardan dolayı böyle oldu. Hatta bu sebepten uzun sürdü okumam çünkü katlanamıyordum okurken
Kitabın içinden çok fazla bir şey anlatmak istemiyorum, zaten cadı gibi kaynana cümlesi her şeyi özetliyor diye düşünüyorum. Okuyacak olanlara da sabırlar diliyorum Kitabın sonunun daha farklı bitmesini ummuştum ama umduğum gibi olmadı. Ah Nazan ah…
Tavsiye ederim.
Anlatılanlardan fazlasıyla etkilendiğim, duygu yoğunluğu bakımından okurken zorlandığım aynı zamanda da su gibi akıp giden bir okuma yolculuğuydu Uçurtma Avcısı.
Afganistan coğrafyasında biri efendi diğeri hizmetkar olan Emir ve Hasan’ın dostluğunu(!) okurken sayfalar arasında kaybolmamak, hayatı, dünyayı, adaleti (ya da adaletsizliği mi demeliyim) sorgulamamak elde değil. Yıllar geçse de küçük Hasan’ın başına gelen o olayı asla unutmayacağım, zira satırları okurken hayır hayır, sakın diye yedim bitirdim kendimi. Sonra bi süre kapattım kitabı ve yukarıda yazdığım her şey ile ilgili kendi iç dünyamda düşüncelere daldım.
Yer yer Emir’e kızacağınız, yer yer Hasan’a üzüleceğiniz, kimi zaman da bazı değerleri sorgulayacağınız bu kitabın sizde derin izler bırakacak duygular uyandıracağını düşünüyorum. Tavsiye ederim.
Çöl Çiçeği bir başarı hikayesi gibi görünse de aslında bir hayatta kalma mücadelesi…
Waris Dirie daha çocukken, sadece “kadın” olduğu için ağır acılara mahkum edildi. Kadın sünnetiyle başlayan bu travmatik yolculuk, 13 yaşına geldiğinde yaşlı bir adama “satılmak” istenmesiyle devam etti. Fakat o, kimsenin ondan beklemediği bir şeyi yaptı ve kaçtı. Kaderine razı olmak yerine, kendi yolunu çizdi. Çölden kaçan o küçük kız, yıllar içinde dünyanın en tanınan modellerinden biri oldu. Ama en önemlisi, sessiz bırakılan milyonlarca kadının sesi haline geldi.
Bu kitap sadece Waris’in değil, hala susturulan nice kadının hikayesi. İnançların yanlış yorumlandığı, geleneklerin acıya dönüştüğü bir coğrafyada, “ben buna mecbur değilim” diyerek yürüyen bir kadının izleri…
Okudukça boğazınızın düğümleneceği bu gerçek yaşam öyküsünü tavsiye ederim.
Kişisel gelişim tarzı kitaplar asla bana göre değil, bunu bu kitapla bir kez daha anlamış oldum. Okurken sıkılıyorum ve bana bir şey kattığını düşünmüyorum. Bilimsel verilerle desteklenmiş olması hoş olmuş ancak benim için bu yeterli değil. Kitabın içerisinde genel olarak anlatılan şey istediğimiz bir şeyi nasıl istemememiz gerektiği diyebilirim, olumlama yapmak gibi. Çünkü beynimizin bu enerjiyi bize pozitif olarak yansıtacağını vs anlatıyor.
Kişisel gelişim tarzı kitapları seviyorsanız sizi tatmin eder, ancak benim gibiyseniz vaktinizi başka kitaplarla değerlendirmenizi tavsiye ederim.
