T
@okuyanejderha
Eskişehir
49 okur puanı
Eylül 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Yorumları silebilme özelliği1000Kitap
Merhaba sevgili okurlar.
Artık kendi paylaşımlarınızına yapılan yorumları şikayet etmeye gerek kalmadan direkt kendiniz silebilirsiniz.
İyi okumalar dileriz. ❤️
T
Takipçi çıkarma özelliği de eklenmeli. İstemediğimiz takipçileri çıkarmak için ya da hesap gizliliği gelmeli.
Reklam
Spor salonundaki antrenörlerle, günaşırı evimize temizliğe gelen kadınla yaptığım tek tük sözcüklerle sınırlı diyaloglar ve okulda mecburen yapmak zorunda kaldığım konuşmalar dışında, hemen hemen hiç kimseyle konuşmuyordum.
T isimli okura yanıt verildi
T
Kaslarım demir gibi sertleştikçe gitgide daha suskunlaştım. Duygularımdaki dalgalanmaların yüz ifademe yansımasını mümkün olduğunca bastırıyor, öğretmenlerin ya da sınıf arkadaşlarımın ne düşündüğümü anlamaması için titizleniyordum. Çok kısa bir süre sonra, yetişkinlerin o çetin dünyasına dalarak tek başıma ayakta durmam gerekecekti. Herkesten daha sağlam olmalıydım.
Aynaya baktığımda, gözlerimin bir kertenkeleninki gibi donuk ışıltılar taşıdığını, yüzümdeki ifadenin her geçen gün biraz daha katılaştığını fark edebiliyordum. Şöyle bir düşünüyorum da, en son ne zaman güldüğümü hatırlamıyordum. Hatta gülümsememiştim bile. Ne başkalarına karşı ne de kendi kendime.
Fakat bu sakin yalnızlığımı her zaman koruduğumu söyleyemem. Etrafıma ördüğümü sandığım yüksek duvarların, kâğıttan kuleler gibi çöküverdiği de oldu. Öyle defalarca değil, ama arada sırada oldu işte. Duvarlarım, ben farkında olmadan yok olmuş, ben de dünyanın ortasında çırılçıplak kalakalmıştım sanki. Öyle zamanlarda kafam karışıyordu. Hem de müthiş bir şekilde. Üstelik kehanet sürekli oradaydı. Kehanet, karanlık bir su gibi, hep oradaydı.
Spor salonundaki antrenörlerle, günaşırı evimize temizliğe gelen kadınla yaptığım tek tük sözcüklerle sınırlı diyaloglar ve okulda mecburen yapmak zorunda kaldığım konuşmalar dışında, hemen hemen hiç kimseyle konuşmuyordum.
T
...Sınıfta hiç kimse tarafından sevilmiyordum. Çevreme yüksek duvarlar örmüştüm; hiç kimsenin o duvarlardan içeri girmesine izin vermiyor, kendim de duvarların dışına çıkmamaya özen gösteriyordum. Böyle bir insandan kim hoşlanır ki? Bana karşı hep dikkatli ve temkinli davranıyorlardı. Belki de bazı zamanlarda beni itici, hatta korkutucu buluyorlardı. Fakat bu sayede ben de rahat ediyordum. Tek başıma yapmam gereken işler dağ gibi yığılıydı. Boş vakitlerimde okulun kütüphanesine gidip kitaplara gömülüyordum.
Yerine göre, kader dediğimiz şey, dar bir yerde sürekli yönünü değiştirerek dönüp duran bir kum fırtınasına benzer. Sen de, ondan kurtulmak için ayağını bastığın yeri değiştirirsin. Bunun üzerine fırtına da sana ayak uydurmak için yönünü değiştirir. Bir kez daha bastığın yeri değiştirirsin. Tekrar tekrar, sanki şafaktan hemen önce ölüm tanrısıyla yapılan uğursuz bir dans gibi, aynı şey tekrarlanıp gider. Neden dersen, o fırtına uzaklardan çıkıp gelmiş herhangi bir şeyden farklıdır da ondan. O fırtına aslında sensindir. O yüzden yapabileceğin tek şey, teslim olup ayağını dosdoğru fırtınanın içine daldırarak, gözlerini kum girmeyecek şekilde sımsıkı kapatıp adım adım fırtınanın içinden geçmektir. Orada, muhtemelen ne güneş ne de ay, hatta ne yön ne de zaman vardır. Orada, kemikleri bile parçalayacak kadar keskin beyaz kum tanecikleri gökyüzünde dans eder. İşte öyle bir kum fırtınası canlandır gözünde.
T
....O fırtınanın içinden geçtikten sonra, fırtınanın içine ayak attığındaki kişi olmayacaksın artık, aynı kişi olmayacaksın. Evet, işte kum fırtınasının anlamı bu.