Irmak
@okuyanmomm
She is a mom.
I am no one.
SİYASAL BİLİMLER FAKÜLTESİ
23 Nisan 1992
192 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ayfer Tunç – Yeşil Peri Gecesi
“Hayat bir geceydi belki de, bir yeşil peri gecesi…”
Ana karakterimiz Şebnem, toplumun “başarı” ve “güzellik” kavramları üzerinden yargıladığı bir kadındır. Zengin bir ailenin kızı olmasına rağmen, sevgisizlikle örülü bir evde büyümüş, aidiyet hissi olmayan bir yaşamın içinden geçmiştir. Dışarıdan “ışıltılı” görünen hayatının içindeki boşluk, okurla beraber ağır ağır açılır.
Edebi Yönüyle: Ayfer Tunç’un dili hem içten hem de güçlüdür. Kullandığı metaforlar, tekrar eden imgeler (özellikle “yeşil peri” simgesi) ve karakter çözümlemeleri oldukça başarılıdır. Roman, postmodern anlatı tekniklerinden faydalansa da duyguyu kaybetmez. Şebnem’in iç sesi, okurun kalbine kadar sızar.
Tunç’un kurgusu katmanlıdır; olaylar kronolojik ilerlemez, hatıralar ve şimdi iç içe geçer. Bu da kitabı bazen zorlayıcı ama aynı zamanda derinleştirici bir hale getirir.
Eleştirel Bakışla: Romanın en güçlü yanı karakter derinliği olsa da bazı okurlar için metnin yoğunluğu yorucu olabilir. Şebnem’in iç sesi zaman zaman çok tekrar ediyor gibi hissedilebilir. Bu tekrarlar bir yönüyle karakterin çırpınışlarını vurgulasa da, metinde yer yer fazlalık hissi yaratabilir. Ayrıca, bazı bölümlerde yazarın toplumsal eleştirileri karakterin düşüncelerinden ayrışıyor gibi duruyor; anlatı değil, doğrudan bir bildirge havası seziliyor.
Ama belki de bu, Ayfer Tunç’un bilinçli bir tercihi. Çünkü Yeşil Peri Gecesi sadece bir kadının hikâyesi değil; bir toplumun kadına, başarıya, dış görünüşe ve aileye dair çarpık bakış açısının hikâyesidir.
Duygusal Etkisiyle: Kitap bende derin bir yalnızlık hissi bıraktı. Şebnem’in çocukluğu, annesinin donukluğu, babasının yokluğu; hepsi boğucu ama gerçek. Ve belki de en çok acıtan şu: Şebnem’in yaşadığı tüm duygular, toplumun gözünde hâlâ
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kapak Kızı – Ayfer Tunç
İç dünyasına sığmayan kadınların, sessiz çığlıklarının romanı bu…
Ayfer Tunç, yine ustaca yazılmış bir psikolojik derinlik sunuyor bize. Karakterlerin iç çatışmaları, toplumun görünmeyen baskıları ve bir kadının “kapağa sığdırılmış” hikâyesi...
Kitap; hayatta “görünen” ile “yaşanan” arasındaki uçurumu öylesine zarif bir dille işliyor ki, okurken hem aynaya bakıyor hem de camın arkasından başkasının hikâyesini izliyorsunuz.
Sayfalar ilerledikçe sorular çoğalıyor:
Kendin olabilmek için neyi feda edersin?
Ve bir gün herkesin hikâyesi kapağa taşınır mı?
Kapak Kızı, içimizi biraz kanatıyor ama aynı zamanda usulca okşuyor.
Kitap Yorumu: Adam Fawer – Olasılıksız
Bazı kitaplar vardır; sayfalarını çevirirken sadece bir hikâyeye değil, zihnine açılan kapılara da tanık olursun. Olasılıksız, işte tam da bu türden bir kitap… Olasılıkların ardında saklanan hayatları, seçimleri ve kaderin hesaplanabilirliğini sorgulatan güçlü bir anlatı.
“Olasılıksız, insanın hayatına yön veren rastlantıların aslında ne kadar hesaplanabilir olduğunu anlatırken, özgür irade ile yazgı arasındaki o ince çizgide dans ettiriyor seni.”
Kitabın baş karakteri David Caine, hem iç dünyasında hem gerçek dünyada bir savaş veriyor. Epileptik nöbetlerle boğuşan bir adamın, bir anda istatistiksel yetenekleriyle olasılıkları görmeye başlaması... Ve ardından gelişen olaylar, matematiği bile duygusal kılan bir kurguyla birleşiyor.
> “İnsanlar ne kadar rasyonel davranmaya çalışsa da, kararları çoğunlukla korkularıyla şekillenir.”
Bu cümle belki de kitabın kalbidir. Çünkü Olasılıksız, insanın aklına değil, sezgisine meydan okur.
Fawer, bilimle edebiyatı buluştururken, zihni tetikleyen sorularla örülü bir evren yaratıyor.
Son sayfasını çevirdiğinde, elinde sadece bir romanın değil; olasılıkların, seçimlerin, keşkelerin ve belki de “ya olsaydı?”ların izleri kalıyor.
Kitap Yorumu | Çöl Çiçeği – Waris Dirie
"Ben susmayı öğrendim. Ve susmak, çığlık atmaktan daha çok can acıtır bazen."
“Çöl Çiçeği”, yalnızca bir kadının biyografisi değil; bir halkın susturulmuş sesi, bir coğrafyanın kanayan yarası, bir kadının özgürlüğe uzanan direniş öyküsüdür. Waris Dirie, Somali'nin çorak topraklarından, moda dünyasının ışıltılı sahnesine yürüyen bir çöl çiçeğidir. Ve bu kitap, onun hem fiziksel hem ruhsal yolculuğunun en yalın ve en çarpıcı anlatımıdır.
Waris, 5 yaşında kadın sünnetine maruz kalır. Sessizliğin gölgesinde büyür, çocukluğunun üstüne ağır bir yük bindirilir. Ancak onun suskunluğu bir gün kalemle konuşmaya başlar. Ve dünya, onun sesiyle uyanır.
"Vücudumun bir parçası çalınmıştı ve ben bunun nedenini bile bilmiyordum."
Bu satırlar, sadece bir travmanın değil, aynı zamanda bir uyanışın da yankısıdır. Kitap boyunca Waris’in sessiz direnişi, okuyucunun yüreğine dokunur. Yoksulluk, kaçış, yalnızlık… ama aynı zamanda umut, güç ve kadın olmanın en asil hali…
Kitap, hem anlatı dili hem de olayların gerçekliğiyle insanın içini sızlatan bir etkiye sahip. Dirie’nin sade ama vurucu anlatımı, yaşadıklarını kuru bir biyografiden çıkarıp evrensel bir kadın hikâyesine dönüştürüyor. Bu nedenle “Çöl Çiçeği” sadece okunmaz, hissedilir, yaşanır.
"Ben bir çöl çiçeğiyim. Zor koşullarda büyüdüm, ama hep güneşe döndüm."
Bu kitap, özellikle kadınların sesi olmaktan çekinmediği bir çağda hâlâ görmezden gelinen acıların altını çiziyor. Ve Dirie’nin yaşadıkları, yalnızca Somali’ye değil, tüm dünyaya ayna tutuyor.
---
Seninle paylaşıyorum:
Bu kitap, bana kadın olmanın dayanıklılığını, suskunluğun bile bir çığlığa dönüşebileceğini gösterdi. Gözlerim doldu, içim burkuldu ama en çok da içimdeki kadın gücünü hissettim. Waris’in hikâyesi, hepimize umut
---
Kitap Yorumu | Elveda Güzel Vatanım – Ahmet Ümit
Ahmet Ümit’in kaleminden tarihle harmanlanmış bir aşk ve ihanet hikâyesi…
“Elveda Güzel Vatanım”, sadece bir polisiye değil; aynı zamanda Türkiye'nin çalkantılı yıllarına, devrimci ruhlara, dostluklara ve vatan sevgisine yazılmış dokunaklı bir ağıt gibi.
Kitap boyunca İstanbul'un sokaklarında, Paris’in arka mahallelerinde ve devrim düşüncesinin iç yüzünde dolaştım. Her satırda geçmişe tanıklık ettim, kimi zaman kalbim sıkıştı, kimi zaman hayranlıkla okudum.
En çok da şu soruda takılı kaldım:
"İdealler mi daha gerçekti, yoksa uğruna vazgeçtiklerimiz mi?"
Ahmet Ümit’in güçlü anlatımı sayesinde karakterler zihnimde canlandı, yaşadılar, acı çektiler, sevindiler… Ve en sonunda “elveda” demek, benim için de zor oldu.
Tarihi romanları sevenler için kesinlikle kaçırılmaması gereken bir eser!
Puanım: 5/5
Okuma eşlikçim: Sert bir Türk kahvesi ve sabahın sessizliği
