Sana yazıyorum ya, deniz benden önce başlıyor beklemeye. Siyah bir uykudan binlerce rüya kıpkırmızı uyanıyor. Sonra akşamlara dek köpük, sis, uğultu... Uzaklıktan büyük resimler çiziyor kumlara su. Senden yana düşüyor dağın gölgesi. Mum çiçekleri gözlerinden salıyor kokusunu. Yollar iyi haberler gibi uzuyor kısalıyor. Senin yerine cümleler kuruyorum kendime. Sonra aralayıp her bir harfini, yaşlı bir hevesle sevinçler okuyorum. Bir hayal karınca kirpiklerinin sabahına yürüyor. Zaman avuçlarının içinde. Açıyorum, insan olmanın sonsuzluğu; kapıyorum, ölüm dünya olup geliyor üstüme. Sana yazıyorum ya, içimde umutsuz bir güzellik. Her şeye yeniden inanıyorum. Ben bir ay pervanesiyim. Kanatlarım dünya, sözlerim sevgi. Kendime masallar anlatıyorum.
Şükrü Erbaş
Bergman resitali
Kimseyi üzmemeye gidilen yolda aynaları üzmek
Ufak rastlantılarla karşılaşılan insan
Kırık aynada yansıyan yüzümü gördüm
Üzülmüş, hüzünlenmiş, suratıma yağmur damlacıkları bırakmış
Elimi çektim beni kırmaya çalışan güçlü personalardan
Arketipleri kılıçtan daha keskin en cüretkar hokkabazlardan
Serbest çağrışımlarla adam olmayacak minder muhabbetinden
Hem elimi hem aklımı kendi içime çektim
Kuvvetli yalnızlığıma sığındığım gecelerde
En güçlü kelimelerle savaş açabilirim
Yeryüzündeki en cüretkar çıplak krala
Kral ne savaştan ne sanattan anlar
Kötü düello, boş tabancayla karşılaşılan kötü düello
Koskoca kralların arketipleri nasıl boş oluyordu?
Bir türlü anlamıyorum
Şimdilik içimde yetiştirdiğim yetim çocuklara masallar okuyorum
Fuat Adıgüzel
Fuat Adıgüzel
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kitap okuma hevesim varken ertelemiyorum okuyabildiğim kadar okuyorum okuma hevesi heyecanı insana her zaman gelmiyor.
Her Kitabın Ardından Neden Susuyorum?Duygu ve Düşünce
İlginç bir döngünün içindeyim.
Bir süre çok yoğun okuyorum. Kitapların altını çiziyor, notlar alıyor, üzerine düşünüyor, hatta incelemelerini yazarken tekrar tekrar yaşıyorum. Sonra sıra yeni kitaba geldiğinde elim gitmiyor.
Bunun okuma tembelliği olduğunu düşünmüyorum. Daha çok zihnin, okuduklarını sindirmek için frene basması gibi. Belki de bazı kitaplar yalnızca okunmuyor; insanın içinde yaşamaya devam ediyor.
Şimdi Stanisław Lem'in Aden'i masamda duruyor. Başlamak istiyorum ama zihnim hâlâ Atwood'un Gilead'ında dolaşıyor.
Sizde de yoğun okuma dönemlerinden sonra böyle uzun duraklamalar oluyor mu, yoksa bir kitabı bitirir bitirmez yenisine geçebiliyor musunuz?
öncelikle dil belası ve sonrasında depresyon hakkında bir kitap bitirmeyi planlıyorum, bol şans bana✨
iyi okumalar size de.