Döne Tınas Topbay
@okuyucu640
77 okur puanı
Mayıs 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Tam da eps...adası, pandemi, beynimizi yöneten güçler.... konuşulurken sırların sırrı kitabında bilinç ve bilinç ötesi araştırmalar yapan ve istihbarat örgütleri ile çalışan yapılanmadan bahseden kitap bilinç, bilinç ötesi, ölüm hakkında sınırları zorlayan tanımlamalar içeriyor. Yeraltında insana rağmen insan için çalışmalar sürüyor ve bu çalışmalar herhangi bir adalet, merhamet barındırmıyor. Amaca ulaşmak için her yol mübahtır anlayışında ilerleyen örgütsel yapı bilim için bilim insanlarının emeğini çalmayı, insan hayatını yok etmeyi de mübah görüyor. Kitabın yazı yerlerinde yok artık diyorsunuz ama gerçekten sırların sırrı var ve sırlar ortalığa dökülse de kimse hesap vermiyor. Ne kadar kurmaca ne kadar gerçek....
Simgeler, ezoterik tanımlamalar, birbiri içine geçmiş olay örüntüsü, insan hayatını hiçe sayan araştırmalar.....
Kitap bende biraz yavaş aktı belki yanlış bir zamanda okudum bilmiyorum ilk sayfalar gereksiz yorumlamalar ile dolu gibi geldi ama özellikle Katrine ve Langdon'un bilinç ve ötesi, beynin işleyişi gibi konulardaki düşüncelerini ilginç ve ufuk açıcı buldum. Kitabın sonunda kimse ettiğini çekmiyordu ve neredeyse mazlum özür dileyecek duruma gelmişti tuhaf mı hiç değil aslında....
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sadece sevmek evlilik için yeterli midir? Birgün sevebilir ihtimaline yaslanmak, ben seviyorum ya daha ne olsun hissi, hiç kavga etmeden huzur içinde yaşadık cümleleri bir evliliği yaşanmış sayar mı? Ve bir koltuk hep oradayken sonradan yalnızlığın, sevilmemenin beyanı olabilir mi?
Bir yas kitabı okuyacağımı düşünürken sevginin, evliliğin, bir kadının bir evlilikte nasıl yalnızlaştığının ve bir bitişin bir ruhun yeniden başlayışı olduğunu okudum.
Kitap açık, sade, betimlemelerden uzak sakin anlatımıyla çok hoşuma gitti. Bir kadının yeniden doğuşunu, kendini bulmasını hep birilerini suçlayarak anlatılması o kadar alışmışız ki (ki bu durum bence çok itici) yargılama suçlama olmadan bir yeniden doğuş okumak iyi geldi.
Birgün bir telefonla değişir mi hayat evet değişiyor. Yaşadığınız her yer her şey değişirken asıl korkunç olan sevdiklerin elinden kayıp giderken hiçbir şey yapamamak oluyor, binlerce duygu düşünce içinde sanki bomboş bir zihnin varmış, düşüncelerin elinden alınmış, yaşama sorma ve hatta umut etme hakkın elinden alınmış gibi kalakalıyorsun çünkü otoriter bir devlet bütün ipleri eline geçirmiş....
Kitap distopya diye geçiyor ama asla bir distopya değil yaşanan savaşlar, savaşların içinde kadın ve çocukların olduğu günümüzde distopya bile hafif kalıyor. Kitapta Eilish ve ailesinin durumu beni çok etkiledi kitap bitti ama inşallah inşallah diye diye bitirdim. Savaşlar olurken gözümüzün önünde öyle alışıyoruz ki ama bir hikayeye konu olunca ete kemiğe bürünüyor ölümler, çocuklar, kadınlar....
Peygamberin şarkısının dünyaya hakim olması dileğiyle...
Ayfer Tunç okumayı seviyorsanız onun tarzına da yabancı değilsinizdir. Öncelikle sondan başa doğru bir anlatım, isimsiz bir roman kahramanı ilk dikkati çeken şeyler oluyor kitapta. Gerek evde kaldığı gerekse uzun ve zayıf olduğu için kendisine Kuru kız adı verilen kahramanımız aile fertlerinin ölümü, mahalle baskısı, çokça anlaşılamama yaşıyor ve kitabın en sevdiğim cümlesi olan hayatsız hayatını bu mahallede, bu insanlarla sona erdirmek istemiyor. Kitap kısa bölümlerle kuru kızın hikayesini anlatıyor ancak kuru kızın yaşadıklarından mıdır yoksa öyle olmayı tercih ettiğinden midir biraz hissiz, duygusuz bir insanın hayatını okuyoruz. Kitabı okuyan birçok kişi Kuru kızın kararını bir başkaldırı olarak görse de ben uzaklaşma, kaçma olarak algıladım. Kuru kız daha çok bir hüzün hikayesi bence
Psikoloji kitapları ile arası çok iyi olmayan benim için bile konusu ilk etapta farklı gelmişti. Kadın öfkesi ve öfkeyle baş etme, öfkeyi yönetebilme adına danışan görüşmelerinden örneklerin verildiği, öfkenin bir his olduğunu kabul etmenin ve bu hissi baskılamak değil yönetmenin önemli olduğunun örneklerinin verildiği bir kitap öfke dansı. Karşımızdakini değiştirmek yerine bakış açımızı, o olaya ya da kişiye tavrımızı değiştirmeyi anlatan, akıcı, öğretici bir kitap
