Oldi
@oldi
Derinleşsin ben içerledikçe ruhumdaki sakarlık.
#42257405
Uludağ Üniversitesi, Ekonometri (M.)
Ordu
2059 okur puanı
Ekim 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Derginin bu sayısında Aynalı Martin alt başlığı karşılıyor bizi. Fatih ve Oğuzhan arasında geçen sohbette Martin-Henry marka silahın ismen Türkleşme serüveninden bahsediyor Oğuzhan.
Martin-Henry,
Reklam
Son sayfayı çevirip kapağı kapatırken bir sevdiğini yolcu ederken yaşanılan o his!
İstediğim zaman elime alıp tekrar tekrar okuyacak imkâna sahip olmama rağmen bana bu duyguyu tattırmış olmasını düşünüyorum. Bu hatırası olan, hatırı olan şeylerin insanda bıraktığı bir etki olsa gerekir. Dergiye değil derginin yüklediği ilk anlama, ilk duyguya veda edişin hüznü.
İnsan eline bir fotoğraf aldığında, incirden bir ısırık tattığında, rüzgârı aynı sokakta bir kez daha hissettiğinde hep o yıllar öncesindeki hazza gider.
Hatıra, geri dönülmez olanın bir kaç saniyeliğine bir rüya gerçekliğinde avuçlarımdan süzülüyor olması ânıdır benim için. Ve bunlar hep yolcu ettiğimiz bir farkındalığın bize vefasıdır.
Farkındalık diyorum çünkü her an bir şeylere veda ediyoruz ve çok azının farkındayız.
Şimdi ben bu son sayfayı çevirirken bir şeyin daha sonuna gelmiş olmanın tüm gerçekliğini duyar gibiyim.
Harfleri İki Nazarın Arasında Eriyorken Görmek
Onu, rabıtasız Twitter'da denk geldiğim çizgileriyle tanıdım. Tanıdıkça sevdim, sevdikçe tanıdım. Gzt'ye verdiği röportajla bu ağabey gerçekten bizim ağabeylerdenmiş dedim. Hasan Aycın; tevafuk ettiğimi, tanıklık ettiğim kişilerle irtibatını görünce fark ettiğim, hayatımda özel yeri olan bir ağabey.
Çizgileri bir miktar zaman sonra hayat bulacakmış gibi canlılık hissi veriyor. Sanki donmuş harfleri, kelimeleri gönül süzgecinde eriterek onlara yeni bir form kazandırıyor.
(Bu cümleyi hissiyatla buraya ekledikten sonra Gzt röportajındaki bir sahne geldi aklıma. Hasan Aycın daha çocuk iken çizdiklerini görünce sanırım annesi soruyor: "oğlum ahirette bu çizdiklerine can ver diyecekleri zaman ne yapacaksın?")
Bu sebeple Hasan Aycın için ne karikatürist, IŞK için de ne bu kitabı okudum diyebilirim. İnsanın 1 saatini alacak kadar kısa bir ömür izleyecek kadar uzun bir eser.
Her dilde anlaşılacak bu kitabın adı yalnızca 3 dilde karşılık bulabilir(tam anlamıyla) Işk, Aşk, Eşk!
Benim'çin
Tasavvuf üzerine temel, kısa ve öz bir kitap okuma niyetini yıllardır taşıyordum. S
Gerek film-dizi sektörünün sofi tiplemeleri olsun gerek etnik müzikteki tuhaf elbiseli gruplar olsun gerekse politika-tarikatlık üzerinden medyadaki tartışmalar beni böyle bir arayışa itmişti.
Mahir İz'in adını İsmail Kara üzerinden duymuştum. İstiklâl Marşı'nı en güzel okuyanlardan birisi diye hafızamda yer etmişti. Sonrasında hatıralarını anlattığı 
Yılların İzi'ni okuyarak bir muhabbet doğdu aramızda. Kitaplar bence çağlar, yıllar sonrasına fırlatılmış sohbetlerdir benim için. Yılların İzi'ni okuduktan sonra keşke bize başka kitaplar bıraksaydı diye düşünmüştüm. Mahir İz, kendisinden ders alsaydım dediğim ağabeylerden birisi oldu benim için. Sonrasında Ekim 2024'te ilk baskısını Ertuğrul Düzdağ emeğiyle yapmış bu kitaba tesadüf ederek onun derslerinden istifade etmiş oldum.
Benim gibi yüzlerce keşke diyenlerin duasını zamanın sınırlarından sıyırıp yıllar öncesine ulaştıran Allah'ın merhuma verdiği bir ödevdi belki de. Bu kitap Yüksek İslâm Enstitüsü derslerinde anlattıklarından müteşekkil bir kitap. Söz uçmuş lâkin yazıya konmuş.
Allah Mahir beye ve onu yetiştirenlere gani gani rahmet eylesin. Ertuğrul Düzdağ'a da emekleri için saygılar, teşekkürler...
Yılların İzi'ni okuyarak bir muhabbet doğdu aramızda. Kitaplar bence çağlar, yıllar sonrasına fırlatılmış sohbetlerdir benim için. Yılların İzi'ni okuduktan sonra keşke bize başka kitaplar bıraksaydı diye düşünmüştüm. Mahir İz, kendisinden ders alsaydım dediğim ağabeylerden birisi oldu benim için. Sonrasında Ekim 2024'te ilk baskısını Ertuğrul Düzdağ emeğiyle yapmış bu kitaba tesadüf ederek onun derslerinden istifade etmiş oldum.
Benim gibi yüzlerce keşke diyenlerin duasını zamanın sınırlarından sıyırıp yıllar öncesine ulaştıran Allah'ın merhuma verdiği bir ödevdi belki de. Bu kitap Yüksek İslâm Enstitüsü derslerinde anlattıklarından müteşekkil bir kitap. Söz uçmuş lâkin yazıya konmuş.
Allah Mahir beye ve onu yetiştirenlere gani gani rahmet eylesin. Ertuğrul Düzdağ'a da emekleri için saygılar, teşekkürler...Hanımın dayatmasıyla okuduğum bu kitaptan pek bir beklentim yoktu. Ve kitaba karşı önyargılıydım çünkü yazarın Müslüman olmayışı İslâmî bir yön çizmeyecek oluşu buna sebepti. Dolayısıyla beklentimin üstünde çıktı. Önyargılarıma dokundu mu hayır. Değerlerime dokunacak bir nokta olduğunu görmedim ya da fark etmedim. Yani herkesin okuyabileceği bir kitap olduğunu düşünüyorum.
Kitabı kişisel gelişim türü olarak değerlendirenler olabilir. Okurken kişisel gelişim kitabı okuduğumu düşünmedim. Uzman bir kişinin, psikoloğun, çocuk psikolojisi alanına yıllarca deneyimlediği meseleleri ve tecrübelerini aktardığını hissettim. Yazarla ters düştüğüm geleneksel noktalar oldu buralarda yazarın haklı olduğunu düşündüm açıkçası. Çok fazla ters köşe yaptığı yerler oluyor. Bu da kişiyi kitaba odaklanma noktasında olumlu etkiliyor.
En fazla yer işaretleyip en az alıntı yaptığım kitap bu olabilir.
Reklam