Benzi uçuk
Bir çocuk,
Kimsesiz bir yavrucak
O havada yalnayak,
Çırçıplak, başı kabak,
Soğuk taşlar üzerinde yavaş yavaş yürüyordu,
Çok halsizdi, hastaydı, pek fena öksürüyordu.
Alçak zâlimlerin pis günahını,
Öcü alınmayan ana âhını,
Murdar sokaklarda sürüklüyordu;
Süprüntülükte bir şey bulup yiyordu.
Ben kütüphanemde felsefe yapıyordum
Hakikat arıyordum ve Hakk'a tapıyordum!..
İşte hakikat yaşıyor
Çırçıplak dolaşıyor;
Onu bir masum çocuk omuzunda taşıyor!..