"Rabb'im! Senden gelecek her hayra muhtacım."
Beni İsrail'in öldürmeye çalıştığı her çocuk
Musa'dır benim için.
Hatta yok etmeye çalıştığı her tohum bile
Musa'dır benim için.
Beni İsrail'i savunan her şey
Gargat'tır benim için
Kola, zara, banka ya da borsa
Gargat'tır benim için
Beni İsrail'in takıldığı taş, gözünü yakan toz
Yoldaştır bizim için
Cebinde küflenip, ona lokma olmayan ekmek
Yoldaştır bizim için
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kocakarı ile Ömer
Üstad-ı necibim Ali Ekrem Bey'e
Yok ya Abbas'ı bilmeyen, kimdi?..
O sahabiyi dinleyin, şimdi:
"Bir karanlık geceydi pek de ayaz..
İbni Hattâb'ı görmek üzre biraz,
Çıktım evden ki yollar ıpıssız.
Yolcu bir benmişim meğer yalnız!
Aradan geçmemişti çok da zaman,
Az ilerden yavaşça oldu iyan,
Zulmetin sînesinde ukde gibi,
Ansızın bir müheykel a'râbî!
Bembeyaz bir ridâ içinde garîb,
Geliyor muttasıl mehîb mehîb.
Ben sokuldum, o geldi, yaklaştık;
Durmadan karşıdan selâmlaştık.
Düşünürken selâm alan sesini,
O heyûlâ uzandı tuttu beni:
Bir de baktım, Ömer değil mi imiş?
- Yâ Ömer! Böyle geç zaman, bu ne iş?
- Şu mahallâtı devre çıkmıştım...
Gel beraber, benimle, üç beş adım.
Ne sadâ var, ne bir yürür bîdâr;
Uhrevî bir sükûn içinde civâr.
Ömer olmuş gezer, sıyânet-i Hak...
Şu yatan beldenin huzûruna bak!
O semâlar kadar yücelmiş alın,
Çakarak sînesinden âfâkın,
Bu müdhiş velvelen İrân'ı dâim inletir sanma.
"Muzaffersin!" diyen sesler bütün hâindir, aldanma.
Zafer-yâb olduğun kimdir? Düşün bir kerre, millet mi?
Adâlet isteyen bir kavmi vurmak galibiyyet mi?
Nasibin yok mudur bir parça olsun âdemiyyetten?
Nasıl aldırmıyorsun yükselen feryâda milletten?
Emîn ol bunca mazlūmun yüreklerden kopan âhı,
Tependen indirir elbette bir gün la'netu'llâhı!
Sığınmış olduğun şevket-sarây-ı zulmü pek muhkem
Hayal etmektesin... Lakin ne barûlar, ne müstahkem
Penâh-ı bî-amanlar, heybet-i Kahhar-ı Mutlak la,
Kökünden devrilip bir anda yeksan oldu toprakla!
Drama Köprüsü, keşke Cem Karaca söyleseymiş dediğim bir Türküydü.
Bu kayıtta sesi ve tarzıyla Cem Karaca'yı andıran bir yoruma denk gelmiş olduk:
youtu.be/fP4fi7R0izY?si=...
Buyurun 1945 (Tdk Devlet Sözlüğü) sözlüğüne göre bakalım "hafız" ne demek: Birinci anlam olarak "Kur'an'ı ezberlemiş olan kimse" denildikten sonra, ikinci mâna olarak "aptal" karşılığına yer veriliyor. (Sonraki baskılarda "aptal" yeterli bulunmamış, "ahmak, bön" de eklenmiş!)
Mesaj açık: Kur'an'ı aptal olanlar ezberler! Kur'an ezberi insanı aptallaştırır!
