olivia
@olivia__
108 okur puanı
Ekim 2022 tarihinde katıldı
Bizim burada güneş batmadan akşam olur biliyor musun?
Reklam
Ağlamayı bilmeseydik nasıl yaşardık bilmiyorum
İnsan bir kere onurunu yitirmesin, hiçbir yalan utandırmaz artık, hiçbir düşkünlük yüzünü kızartmaz, hiçbir rezillik küçük düşürmez, hiçbir doğru erdem kazandırmaz, hiçbir acı merhamet uyandırmaz. O artık sadece kötüdür, korkaktır, çürümenin fotoğrafıdır, şiddetin ruhudur, toplumsal bir urdur,
bir yalnızlık iskeletidir.Bizden daha iyi bilir yenildiğini. Ezildiğini. Tükendiğini.
Sevinemediğini. Çıkışının kalmadığını. Ne yapacağını bilemez olduğunu. Sevilmediğini. Kimseye güvenmediğini, insanlardan bir mezara döndüğünü. Derin bir yalnızlıkla boğulduğunu. Uyuyamadığmı. Dua edecek tanrısının kalmadığını. Duasının kalmadığını.
Acıklı bir çaresizlik içinde, her gün biraz daha büyük bir korkuyla ödüllendirir kendini. Ne kadar bilincindedir bilinmez ama korkusu, yakınındaki herkese aym zehirle geçer. Çıngıraklı bir ağız, pıtraklı bir yüz. Ürküntü veren bir kuşkuyla bakar insanlara. Hayal kurarak girdiği yatakları yoktur artık. Ona sığınacak kimse kalmamıştır. Çaresiz düşürdüğü insanın nasıl baktığını en iyi o bilir. Bütün bir dünya korkunun gözleridir. Bağırmaktan başka sözü kalmamıştır. İhtirasın ve ahlakın sefaleti budur: Utancın sularını geçmeye gör, varacağın kıyılar haysiyet çölüdür, insan çölüdür, sevgi çölüdür. Ruhunda, hiçbir yerini örtmeyen bir üniforma. Geçmişini topluma giydirmeye çalışırsın. Olmaz. Çırılçıplak kalırsın. Karşı kıyı yoktur. Deniz yoktur. Ses yoktur. Zaman yoktur. Yalnızlığın dünyanın sınırlarına varmıştır. Sana hayatı hatırlatacak ölüm bile çok uzaklardadır. Başka hayatlara sonsuzluğu bağışlamaktadır. İnsan bir kere çocuğunun masumiyetini hırslarıyla kirletmesin; karısının bedeninden bedenine yürüyen karıncayı yatağın ortasında öldürmesin; annesinin babasının yoksul hatırasını ruhunun en mahrem yerlerinden bile söküp atmasın... Bütün
Biz olmasaydık, diyorum, tanrı nasıl sevecekti kendini. Biz olmasaydık, insan bu kadar güzel olur muydu.
Sen geliyorsun. Yol sensin. Işık sensin.
Yağmuru güzelleştiren zülüfler sensin.
Kaldırımlarda terleyen zamanlar sensin.
Kediler yol veriyor, ıhlamurlar dallarını topluyor
Bir çocuk bisikletini unuttu, yağmuru unuttu
Bir kadın üç kez döndü, üç kez kendi ayağına bastı.
Sen geliyorsun. Kalbim boğulacak. Hasret sensin.
Bütün kapılar kavuşma. Bütün sokaklar müjde
Geleceksin. Yağmur yağacak. Ben ağlayacağım
Bunu yazıyorum.
Bunu bin kez yazıyorum.
Yoksa yalnızlık öldürecek
Yoksa kimseyi sevmeyeceğim.
Reklam