Her şeyden çok, onu dinlemeyi ve ona, sonuna kadar bana güvenen bu kadına gözümü dikip bakmayı seviyordum. O sıralarda, muhtemelen bir insana benzeyen bir şeye dönüşebileceğimi düşünmeye başladım.
Böylelikle toplum denen şeyin bireyden öte olmadığını düşünmeye başlayıp eskiden olduğundan biraz daha rahat bir şekilde kendi irademle hareket etmeye başladım. Şizuko'nun söylediğine göre biraz bencilleşmiş ve gergin olmuştum.