Ölüm Hâlâ En Sevdiğim Karakter
Fikrim hâlâ değişmedi; Ölüm hâlâ en sevdiğim karakter. Evet, kabul ediyorum; adam tam bir ruh hastası, acımasız ve fazlasıyla manyak. Ama bir şekilde haklı gelmiyor mu size de? Özellikle eski 13 numaraya yaptıkları... Bence o sonu sonuna kadar hak etmişti. Günümüzdeki benzer tiplerin başına da böyle şeyler gelse dünya daha mantıklı bir yer olurdu herhalde.
Ölüm, "kötü karakter" olarak o kadar kusursuz yazılmış ki, aynı zamanda sinir bozucu derecede sempatik. Verdiği cevaplar, o doğruluk cesaret oyunundaki tavırları falan... Okurken hem "ne diyor bu?" diyorsunuz hem de eğleniyorsunuz. Tabii ki sütten çıkmış ak kaşık değil; herif kendini tanrı sanıyor ve canilikte sınır tanımıyor ama karakter dediğin de böyle olur zaten. Neyse, bu psikopatı övmeyi bırakıp konuya geçiyorum.
— Spoilerlı Kısım —
(Tahmin edilmesi zor değil ama yine de uyarımı yapayım; ufak tefek bilgiler verip geçeceğim.)
Hatırlarsanız Afra ikinci kitabın sonunda intihar etmişti. Bu kitapta öğreniyoruz ki Ölüm, bizim kızı iyileştirmek için bir organ mafyası doktorunu esir almış. Yine bizim meşhur binadayız ama bina artık bina değil, kendi ekosistemi olan karanlık bir dünya resmen. Afra bodrum katlarında ölümle pençeleşirken, Ölüm başında bekleyip ona kitaplar okuyor. Yaklaşık bir ay sonra doktor, "Bu kız uyanmaz" deyince Ölüm’ün sigortaları atıyor tabii. Doktoru kendi kızıyla tehdit ediyor; tam ondan beklenecek bir hareket.
Neyse, Afra uyanıyor uyanmasına ama sanki o kadar şeyi yaşayan o değilmiş gibi hemen Ölüm’ün sabrını sınamaya başlıyor. Ölüm de gidip ona bir psikolog tutuyor. Kendisinin de psikoloğu ama neyse... Bu psikolog aynı zamanda yeni 13 numaramız; kendisi o kadar tatlı bir şey ki, bu karanlığın içinde nasıl sağ kalmış hayret.
Olaylar asıl bundan
Büyülü gerçeklik…
Ne kadar da ihtiyacım olan bir ifadeymiş. Marquez kolayını bulmuş hem kendi ve romanı için hem eserin geçerliliği için hem de benim için. Sağ olsun. Maalesef çoğu konuda olduğu gibi kitap okuma konusunda da biraz hassasım. Olağanüstü bir kitabı bitirmiş olmanın duygusallığı içindeyim. Veda gibi… En sevdiğin yemeği yeme hazzının sonu gibi. Böyle akıcı ve etkileyici kitapları okurken yemek yeme hazzı yaşıyor hiç şişmeden doyma hissini tadıyorum. Düşünsene yiyip yiyip kilo almamak… Neyse uzatmayayım, sitede o kadar güzel incelemeler var ki üzerine ekleyebileceğim bir şey yok. Sadece şaşkınım. Böyle bir roman neden tavsiye listelerinin ilklerinden biri olmaz. Yani sıralamada ilk beşe yazılmamasını gafillik sayıyorum. Bugün, en şanslı insan kimdir diye sorsalar henüz “Yüzyıllık Yalnızlık”romanını okumamış olanlar derim. Keşke unutsam yeniden okusam sözü abartı değil asla.
Romandaki aile geleneği olan isim verme, 6-7 kuşak devam ettiği için isimlerde sorun yaşayıp karıştıranlar olabilir. Bana sorarsanız yazar bunu öyle ustalıkla işlemiş ki kitap okurken bir sözcük bile atlamayan hiç kimse bu karakterleri karıştırmayacaktır. Ama yine de ayraç niyetine bir kağıt kullanıp kişileri not alabilirsiniz. Ayrıca özel not bu kitap öyle bir iki satır atlanarak yok edebi sanatları vb sevmiyorum onları geçiyorum fikriyle okunacak bir eser değil. Bir betimleme atlarsın ve çok şey kaçırırsın.
Olaylar, insanlar hayatlar ölümm… Nasıl kurguladın ve ilmek ilmek işledin be mübarek. Hele muz işçileriyle dilimize yerleşen deyimin gerçekliği. İnanamadım onca insanın işçinin bir gecede katledilip trenlere doldurulup yok edilmesine. Ve bunu karakterin bile gerçek mi rüya mı döngüsüyle iç içe geçirmesine…
Başım de sonum da Ursula… Aklın direncin aileyi bir arada tutmanın simgesi.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Ölümm1000Kitap
Puan vermedi·282 syf.·
2023 16. kitabı
Belki de hiçbirimiz nora kadar şanslı değildik ,
bizim onun gibi diğer hayat olasılıklarımızı görme şansımız yok ...
Oysa nora( kitap kahramanı ) bütün hayatları teker teker gördü ,deneyimledi ve yine aynı yaşadığı hayatı seçti .
Gerçektende öyledir bizim de hayal ettiğimiz şeyler oluyor mesela o okula gitseydim , o iştte çalışsaydım ,onu yapsaydım bunu yapsaydım gibi ama emin olmamız gereken bir şey var ki hangi tercihi yaptıysan doğru olan odur ...
Nora babasının yaşadığı bir hayatı dilerken annesini kaybetmiş ve psikolojik sorunlar yaşamıştı ve bunu gördükten sonra tekrar eskiye döndü en son anladı ki bütün tercihler doğrudur sonuçta yaşadığın tercihi yaşıyorsun oysa vazgeçtiğiinin hikayesini bilmeden üzülmek anlamsız olur .
Okuduğunuz için teşekürler bu inceleme kitaptan çok hayat üzerine oldu :) anlayışınız için teşekür ederim:)
TEMMUZ DEVRİMİ /1830
çıplak ve soğuk dört taş duvar arasında, adımlar tutsak, gözler ufuksuz, kapının gözetleme deliğinin karanlık duvar üzerine yansıttığı aydınlık karenin yavaş hareketleri ..
suç ve ceza ,cinayet ve ölüm!!
ÖLÜMM yaşam meselesi alenen ortaya atılmış çırılçıplak resmedilmiş, mahkemelerin bayağı tutumuysa dehşetle aşikar edilmiş, gerçekte olması ve görünmesi gereken yere konmuş, mahkemede değil dar ağacında bulunan hakim yerine celladın ellerinde olan gerçek ve korkunç ortamı açığa vurulmuştur...
OKUYUN YAVRİM BİZ OKUMADIK SİZ OKUYUN !!!Eğitim
"Bakamıyorsan niye doğurdun"
"Hepinizden nefret ediyorum yia"
"Anne bu bacaklarımın arasındaki şey ne işe yarar"
Gibi toplumuzun kanser kitlesinin sorunlarını da başlıca ele alarak "okuyorum ben yha" diyen öğrencilere kadar birbiri ardına sıralanmış gelişimsel evrelerin sorunlarını ve sonuçlarını ele alıp çözümlemede yardımcı olabilecek bir kitap.
Annenize ve babanıza verip "al oku cahel al oku cahel kalma caheller" diyip kültürlendireceğiniz, "la bana niye kız bakmıyor olumm" dediğiniz sorunların temelini size açıklayan bir kitap.
Okuyunda adam gibi çocuklar yetiştirin ulan. Tepemin tasını attırmayın. Sizden bi hayır gelmez bari evlatlarınızdan bir cacık olsun.
"Okuyun yavrim biz okumadık siz okuyun memur olun"
Tadında bir kitap.