Puan vermedi·336 syf.·
3 günde okudu
·2026 9. kitabı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yalnızlık insanı olgunlaştırır. Eğer etrafınızdaki herkes bencilse ve etrafınızdaki herkes sizin için kendi hayatını feda ettiğini söyleye söyleye, her şeyi sizin için değil kendi için yaptığını inkar ederse ve siz de dinlediği, okuduğu müthiş masallarla vicdanı mühürlenmiş bir çocuksanız, kimseye kızamazsınız. Herkesi anlarsınız. Anlamak affetmektir. Siz anlayıp affedersiniz, onlar anlamadıkları için hep kinlenir.
Unutmak istiyor ama unutamıyor. Çünkü kader yuvarlak. Ne yöne giderse gitsin, insan aynı yere varıyor ve hep aynı yollardan geçiyor. Bundan sonra da, bu zamana kadar yaşadıklarından başka şeyler yaşamayacak. Hayatın o baş döndürücü tekrar cenderesinin içinde boğulacak. Uzun ve bereketli bir hayat yaşayacak ve yine de hayatın anlamını zerre kadar olsun bulamayacak. Başına gelen onca şeye, gördüğü onca şeye ve sezdiği onca şeye rağmen.
Kimlerin hayalleri döndürüyor bu dünyayı, kimlerin rüyaları gerçekleşiyor, hiç ama hiç bilmiyor. Gözlerini kapatmaları yasaklanmalı bazı insanların. Hayalleri deşilmeli. Zihinleri zincirlenmeli. Bir yaratıcı yok, bin yaratıcı var. Bir tanrı yok, bin tanrı var. Herkesin kendi tanrısı var; herkesin kendi düşü var ve her tanrı her şeye muktedir. Ne korkunç değil mi?