Sen eşsiz bir ırktansın. Her insan aynı anda hem bir acı çekme makinesidir, hem de bir mutluluk yaratma makinesi. Bu iki işlev mükemmel ve nazik bir dakiklik içinde, alıp verme ilkesine göre, uyum içinde birlikte gider. Bir bölümde üretilen her mutluluğa karşılık, öteki bölüm bunu bir üzüntü ya da acıyla –belki de bir düzine acıyla– dengelemek üzere hazır bekler.
Hiçbir şey mutlu etmiyordu insanı hayatta aşktan başka ne yazdığı romanlar ne gördüğü şehirlerçok yalnızım hayatta burada bu şehirde sizin yakınınızda hayatımın sonuna kadar yaşamak istiyorumdesem ne dersiniz bana?
Sana kızmıyorum, çünkü, bütün iyi insanlar gibi, kötülüğünü farkına varmadan yapıyorsun. Ama şimdi sana bunu söylediğime göre, bundan sonra masum sayılamazsın.