Ömür
@omeke
21 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
her sıradan gözüken karakterin bir öyküsünün olması ve bunların peşi sıra çok iyi aktarılmasına zaten bayılıyordum önceki okuduğum kitabında da. bunda da yine aynı duygularımlayım. bir tren restaurantı ve ufak bir insan topluluğu önemlisinden önemsizine ve ben her şeyine hakimim hissi, bunun anası böyleydi zaten veya çocukken keşke şunu vb yaşadığından şuan böyle diye bana yorum yaptırtmasına bayılıyorum. şimdi ne olacak acaba ne yapmaya karar verecekler hissim hep diriydi. en son nereye bağlanır ki böyle bir hikaye diye en başından beri düşündürtmesini seviyorum çünkü üzerine kitap yazabilmek için ilginç bir olay fikrimce. ben beğenerek okudum ama serinin diğer 2 kitabının tam devam gibi olmadığını öğrendiğimden ve son 40 sayfada tekrara düştüğünü düşündüğümden 7
Reklam
Keşke Bu Kitaba “YABANCI” kalsaydım
Bir devrin sonunun şahitleriyiz. Çok sancılı oldu benim açımdan ama bu romanı hem okumasıyla hem içeriğiyle tanımlayacak ilk kelime de budur o yüzden çok garipsemeyin lütfen. Her şeyden önce belirtmeliyim ki: Bu uzun serüvende Öznur sayesinde nice arkadaşlıklar edindim nice güzel sohbetlerden yüzümde bir sevinçle ayrıldım. Zor zamanlarımda hep benimleydiniz. Hepinize çok teşekkür ediyorum. İyi ki vardınız…
İncelemelerimde sevdiğim birkaç alıntı ve söze başvuracağım çünkü böyle komplike yazılmış kırılmadık duvar bırakmayan bir eseri anlatmaya benim kelime dağarcığım yetmeyebiliyor.
Elbette seni inciteceğim. Elbette beni inciteceksin. Elbette birbirimizi inciteceğiz. Ama bu varoluşun mutlak koşuludur. Bahar olmak, kışın riskini kabul etmek demektir. -Küçük Prens. Çok sevdiğim ve bu hikayeye çok uygun bulduğum bir alıntı. Çoğu yaşananın özeti gibi. Ne zorluklar atlattılar ihanetler olsun çatışmalar olsun. Birbirlerini kırdılar, anlaşmakta zorlandılar üzdüler, üzüldüler ama başlarına gelen her şeyi kabul ettiler ve neticesinde çözdüler. Birbirlerinin kurtuluşu.. baharı oldular..
Aşıkta akıl arama
Başını aşk yolunda vermiş adamdır o
Baş kalmayınca akıl kalır mı? -Mevlana
Evet belki ilk iki paragrafı okuyan yabancı fanları devamını getirmeyip likeı basıp geçerler diye bu şekilde bir girişi bitirdiysek artık gerçek düşüncelerime geçiyorum. Ama üstteki yazdığım tek doğru cümle alıntıların ve sözlerin kitaba uygun olacığıydı. Ha bir de sancılı oluşu.
Neyse şu sözün güzelliğine bakın ama koca Mevlana nerden bilsin 21. yüzyılda Öznur’un kaleminden çıkacak böylesine hastalıklı bir ikiliyi. Aşkta akıl arama ama bu salaklarda en ufak kırıntısına rastlayacağını düşünene acırım acır en çok da kendime. Kafa yok ki versinler de aşk yoluna baş koysunlar. Derdiniz ne sizin? Evet
Sezgin Kaymaz’la bu sene tanıştım ve Kaptanın Teknesi okuduğum 10. romanı oldu. Bir süre mola kalanlar için.. Fark ettim ki Bu kitabı Uzunharmanlar dışında diğer kitaplarından ayıran özelliği ve en güçlü yanı ana karakterin birinci ağızdan karşımıza çıkması. Uzunharmanlarda da Musa’yı aynı şekilde okumuştuk. Bu tarzda yazdığında Sezgin Kaymaz’ı okumak çok daha ayrı bir keyif olduğunu düşünmekteyim. Çünkü nasıl yapıyor bilmiyorum ama kırk yıllık dostun yanında konuşuyor hissediyorsun. Sanki yanındaki canın ciğerin olur da bir durumda ne hissettiğini ne diyeceğini bilirsin aynı öyle işte. Okuyorsun ve o kadar hızlı adapte ediyor ki karaktere daha ilk sayfalardan Selen ve Cavidan’ın yanında üçüncüsün aynı sırada oturuyorsun ve kafayı yiyorsun. İçeriğe çok girmeme gerek yok zaten Sezgin Kaymaz okuduysanız önceden tarzını, hitabını, küfrünü sövüşünü ve olay örgüsünü işleyiş tarzını az çok biliyorsunuzdur. Bunu da gönül rahatlığıyla zevkle okuyacağınıza eminim.
eveeett o kadar uzun süredir polisiye, gizem, gerilim türünde okumuyordum ki tiktok fypmde çıkan kitap önerileri videolarında bunu her seferinde görmem ve ballandıra ballandıra anlatmalarından etkilendim, kandırıldım ve bu bir tuzaksa evet.. yakalandım… belki yeni yeni bu tarz okuyacakları vay be neydi bu dedirtebilir ama yok yani yok gerçekten çok basit kalmış. kitabın olayı ters köşe yapmak üzerine kurulmuş zaten överek göklere çıkaran herkes bunu söylüyor ama bu işin bir adabı vardır insanı şok etmeli ya. tak diye kafasına vurmalı “ne nasıl yani” dedirtmeli bir titretmeli insanı fakat bunları ucundan kıyısından yaşamadım. sayfalar yaklaştıkça anlıyorsun zaten bi de yavaştan çözüyosun olayı yok canım diyosun, yok canım bu kadar bariz bir ters köşe yapmaya çalışmamıştır belki bunun da bir zortlatacağı an olur diyosun ve sadece artık ne zaman karşında yazılı olarak göreceksin diye okuyup duruyorsun bakmışsın bitmiş. normal de inceleme pek yazmıyorum çünkü yorumlarım genellikle okunur okunmaz demekle kalıyor yanlışlıkla fazla konuşup tüyo falan verip büyüsünü bozmak istemiyorum ama yok gerçekten daha başka kitaplarla zamanınızı değerlendirin ben yine de bir okuyayım mı diye düşünürsünüz korkumdan çenem düştü. iyi günler
Puan vermedi
öncelikle eski toprak olduğumu belirtmek isterim. bu şaheseri wattpad’de henüz bir milyon okunması yokken takip ediyordum.
nostalji insana neler yaptırmıyor ki, 23 yaşında alıp yabancı okuyorsunuz işte. zamanında tuhaf bir şevkle okuduğum bu kitaba çok boş bir vaktimde tekrar şans vermek istedim. üçüncü kitabının çıkacağı haberleri de bu kararımı körükledi.
bu incelemeyi kesinlikle ön yargıyla yazmıyorum hatta yukarıdaki tonumdan da anlaşılacağı gibi tumblr ergenlik halimle gerçekten değer verdiğim bir yapıttı. olabildiğince açık fikirliydim, bu kitabın hak ettiğinden çok daha fazla hatta.
2010’lar wattpad’inin ucubeliği & varoşluğu içinde bu kitap ve ediz karakteri 8 boyutlu (wattpad öyle bir izbelikti yani) gibi geliyordu. mevcut yazarların akraba evliliği kurguları arasında yabancı en azından özenilmiş gözüküyordu.
o zamanları baz alarak yazarın da (kendimin de) yaşının küçüklüğüne vermek istiyorum baş karakterlerin MALLIĞI şaka mıdır? her sayfada doğa sünepesinin bir yere varmayan iç çatışmaları, ediz kırosunun anlamsız çıkışlı bad boyluğu bıktıkkkkkk. ediz’in de, doğa’nın da, diğer önemsiz adını bilmediğim yan karakterlerin de nerdeyse her sayfada KADINN DEDİĞİN ADAM DEDİĞİNN tarzı cümleleri ayrıca|>|>>~€|
doğa’nın kafası içinde (çoğu zaman dışarı doğru da) sürekli ediz’le çocukluk travması yarıştırması, bu yarışmayı kaybetmesi & ediz’e acıyıp daha çok aşık olması & ediz’in kalkıp kıza sözlü ve/veya fiziksel tacizde bulunması sonrası doğa’nın ediz’den takribi 3 dakika soğuması döngüsü içinde biz okurlar tutsak kaldık. bu kızın ben çok akıllıyım diye geçinip 100 sayfa boyunca düşünüp taşınıp aldığı kararlardan ediz’in Çimen Yeşili gözlerine dalıp ANINDA vazgeçmesinden bahsetmeyelim bile.
ediz kepazesine gelecek olursak. bir dönemin wattpad altın yıldızı.
Reklam