Ömer Polat
@omerpolattt
14 okur puanı
Haziran 2017 tarihinde katıldı
*Spoiler İçerir*
Aşk mı hayranlık mı? Aslında ikisi de. Pervin bunca yıl kimseye açmadığı gönlünü en beklemediği yerde kaptırdı. Amca Bey'e söylemek istediği ancak söyleyemediği her şeyi cesurca söyleyen, Yıldızların Şarkıları şairi Behiç Beye gönlünü kaptırmaması işten değildi zaten. Pervin'in iç dünyası ve etrafı hakkında beslediği duygular oldukça başarılı yansıtılmış. Cümlelerin güzelliği beni hayran bıraktı. Mehmet Rauf toplumun büyük sorunlarından biri evliliğe ve kadınlara olan bakışa değinmiş. Kitabı okurken yüzümde bir gülümsemeyle okudum ta ki Behiç Bey'in diğer erkeklerden farklı olmadığını anlayana kadar. Bunca yıl acı çeken, kaderine katlanan(!), tanımadığı insanlarla evlendirilen kadınlardan biri olmayacaktı Pervin. Gerçek aşkı bulacaktı ve bulduğunu da düşünüyordu. Nice hayaller kurmuştu Pervin, kurduklarıyla kaldı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Ölüme yaklaşmak
Bu eser Tolstoy un ustalığını bir kere daha gösteriyor. O kadar siradan bir olayı öyle bir gerçekçi anlatmış ki Ivan İlyic ben oldum. O zavallilik halini o acılarin çaresizliğin ve yalnizligin hepsini ben hissettim.
Kısa bir kitap ama buna rağmen gayet etkileyici. Ivan ilyic'in ölüm dösegine düşmesini ve orada geçirdiği zamanı anlatıyor. Bu zamana kadar yaptığı hatalarıni, para hırsını, ailesinin onu onemsememesini ve onun için uzulduklerini yüzlerinde goremeyisini düşünüyor. Sadece değer verildiğini hissetmek vaziyetinin ne kadar beter olduğunu onların da görmesini istiyor. Ve bunları göremeyince her geçen gün kahroluyor. Tolstoyun anlatışı sayesinde ben de birebir şahit oluyorum bunlara.
Aslında hayatimizdaki en değerli varlık sağlık. Para hırsı mal ve mevki uğruna kendimizi paralarken bunu fark etmek oldukça güç. Ancak iş işten geçince anlıyor insan bunu. Empati kurmak ise herkeste olması gereken bir özellik. Karşımızdaki insanın çektiği acıyi bizim de hissetmek ona göre davranmak hepmizin bir gün öleceğini bilmek gerekir. İvanin da içerideki odada eglenen ailesi için içinden dediği gibi " Vur patlasın çal oynasın. Oysa onlar da ölecek. Umurlarinda değil." İşte Ivan en çok buna üzülüyor.
Mutluluğun Şifresi
Küçükken abime öğretmeni bu kitabı tavsiye edince o da almıştı ondan önce ben okumaya çalışmıştım ama hayalet ruh kavramlarını tam anlayamadigim için yarım bırakmıştim şimdi bir daha okumayı denedim ve bircok güzel ders çıkardım.
İnsan başını kaldirmadan sorgulamadan günlük yaşamın sirasanliginsa yaşarken nasıl da farkına varmıyor hayatın geçip gittiğine, etrafındakilerin düşüncelerine önem vermeyip sadece kendini düşünerek kalp kırdığına.
Bu kitabin konusunu Olağanüstü Bir Geceye benzettim ayni fikir verilmeye çalışılmış. Başkasını mutlu et ki mutlu ol.
Sonu nasıl bitecegi aslinda belliydi en başlarda ama yine de hikaye ders verir niteliğindeydi.
---Spoiler---
Özellikle kendi ölümünu görürken kimsenin ondan iyi bir dilekle bahsetmeyisi eşyalarının alınması bir eşya parçası gibi davranilisi en vurucu ve üzücü kisimdi.
-----------
İncelememi şununla bitiremke istiyorum: Hayat Bayram Olsa şarkısında da denildiği gibi
Bu dünyadaki en mutlu kişi mutluluk verendir...
Açlıktan Ölmemek için Hırsızlık Yapıp İdam Cezasıyla Ölmek
Açlıktan olmemek için hırsızlık yapıp idam cezasıyla ölmek.
-----Spoiler içerir----
İdamın da en kötülerinden asılmak değil basın giyotinle izleyenlere bir şölen verircesine kesilmesi. Ne kadar da utanç verici ve acı.
Hugo kimsenin idamı hakedecek bir suç işlemeyecegini düşünüyor.
Kitabın sonradan eklenen tiyatro kısmında kendi eserini yerenleri koyup eserini daha çok benimsetmeye çalışmış olduğunu düşünüyorum.
İçeriğe gelecek olursak:
İnsan yaşamak için neler yapıyor. Kürek cezasi yerine ölmeye razı olan mahkum ömür boyu kurek cezasını ölmeye yegliyor daha sonrasında. Yaşamının son anina kadar gururunu yerler altına serip bağışlanma diliyor. En kotu olan kısım ise kendi kızının onu tanımaması. Bir babasi var ve onu çok seviyor ama ölduğunu zannediyor (2saat sonra gerçekten ölüyor.) ve babasini taniyamiyor. Bir baba için gerçekten çok ağır bir şey.
Kitabı beğendim ama duygu yoğunluğunu biraz az olduğunu düşünüyorum. Olaylar kötü fakat betimlemeleri Hugonun diğer kitaplarına göre daha az olduğu için duyguyu yeterince hissedemedim.
Kör Olmadan Kör Olmak
İlk olarak kitapta kimsenin isminin kullanılmasından bahsedeceğim. Normalde tanımadığımız kişileri nitlenedirirken dış gorunusunu esas alırız şişman adam uzun boylu kadın gibi gibi ama gözler görmeyince meslekler ve özellikleri esas alınmış ilk kör veya doktor. Koyu renk gözlüklü genç kız gibi bir kismi da daha önceden yüzü görüldüğü icin yine dış gorunusuyle anlatılmış.
-----Spoiler içerir------
Kitapta az kişiyken karakterler egemenlik kimde olacak diye diğer kogustakilerle aralarında tartışma cikiyordu ama ahlaksizlar çetesi gelip egemenliği alınca tartismarinin onemsizligini anlamislardir çünkü çetenin yaptıklarınin yanında ahlaksızlık ahlaklı kalır. Onların isteklerine karşılık kadınlar hem kendilerini hem de erkeklerin koruma adına feda ettiler ve itaat etmek zorunda kaldilar ama itaat edildikçe bu ahlaksızlık büyüdü ve eğer erkekler başta kabul etmesydi empati kurup belki bunların hiçbiri yasanmayacakti. Sorgusuz sualsiz itaat böyle kötü sonuçlara yol açabiliyor.
Kitabın sonunda da yaşlı kadınin ölmesi insanların bir grup halinde yaşaması aslında birbirimize ne kadar muhtaç oldgumuzu gösteriyor birlik beraberlik içinde olunca yapılamayacak bir şey yok.
Son olarak hayatımızda sağlığımız yerindeyken onemsemeyecegimiz belki dalga geçeceğimiz kişileri aslında tanıyınca kendimize ne kadar yakın olduğunu farketmek mumkun. Buna da örnek olarak yaşlı adam ile genç kız...
Genel olarak baktığımızda çok etkilendim o gorememenin zorluğunu görüp de görememeyi farketmemeyi nice zor durumda olanlara karşı kör kalmayı utanç duygusunun gittikçe yok olmasını en titiz insanların bile pisliğe alismasini oldukça başarılı bir şekilde yanstimis Saramago. Baş kahraman doktorun karısı her ne kadar kendi özelliği değil de kocasının sıfatıyla bahsedilmesine rağmen hep fedakarlıkta