"Kendine mahkûmsun sen, öyleyse başkaları gibi olmaya heveslenmek niye? Gülerkenki samimi neşen de sahte olduğuna, çünkü ancak kim olduğunu unuttuğun zaman neşelenebildiğine göre, niye gülersin ki? Neye yarar ağlamak, zerre kadar işe yaramadığını bildiğin, gözyaşlarından teselli bulmak için değil, yaşlar yüreğini ferahlatmıyor diye ağladığın halde?
Ey melek, hangi kumaştandır kanatlı bedenin? Sen ki tutsak bir uçmak'sın, sen ki durgun uruç'sun, sen ki esrikliğin ve huzurun bir işaretisin, nasıl bir hayat, hangi toprağa bağlar seni
Bir zamanlar, geleceği yani bugünleri hayal ederdik, nasıl ki şuan hiç tahmin ettiğimiz gibi değilse gelecekte hiç hayal ettiğimiz gibi olmayacak. Bir şeyler İyiye gidecek olsaydı kıyamet kopmazdı.