Ömer Salkım
@omersalkim
yek katre-i hûnest, sâd hezârân endîşe
Buz dolu bir küvete yatırılıyorum ve kafama kaynar sular dökülüyor. Yaşamayı bırakıyorum. İşi, evi, her şeyi, herkesi terk ediyorum. Cep telefonumu dereye atıyorum.
Bir insan acıdan delirdiğinde, diğerleri onun acısını değil, deliliğini görürler.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
+Hiç aşık oldunuz mu?
-Sokaktan geçen bir kıza eşlik etmiştim.
+Hepsi bu mu?
-Kalp şeklinde dolu yağıyordu.
+Vay canına?!
-Kızın adı da.. şimdi kimbilir hangi mezar taşına kazılıdır. Öptüğüm ilk kız oydu işte.
+Sonra?
-Hala o ilk öpücüğün etkisindeyim.
+Gerçekten mi?
-Ve hala onsuz yaşamayı öğrenmeye çalışıyorum.