Genel olarak incelemelere göz attığımda herkes büyük bir beklenti içinde okumuş ve yavan bir kitap olarak ifade etmiş. Ben ise aksine beğenmediğim öykü yoktu diyebilirim. Oldukça duygusal olanların yanı sıra, güldüren ya da düşündüren öykülere rastlayabilirsiniz. Favorilerim “İki Şiirin Arasında”, “Bir Sarı Yolculuk” ve “Güneşi Son Olarak Phra Keo’da Gördüm” oldu. Herkese iyi okumalar;)
Zamanı algılayamıyorsun. Böylesi bir duygudan arındırılmışsın. Sadece güneş doğduğunda aydınlık, battığında karanlık olduğunu biliyorsun. Ama alacakaranlığın aydınlığı mı karanlığı mı haber verdiğini nereden anlayacaksın? Mutlulukla mutsuzluk arasında bir alacakaranlık olup olmadığını nereden anlayacaksın?
Yıllarca hep düşündüklerimi değil de söylemem gerekenleri söyledim. Hepimiz böyle yapmıyor muyuz? Aman şöyle dersem ayıp olur, böyle dersem yanlış anlaşılırım falan filan… Oysa bazen öyle anlar oluyor ki, aklımızdan geçenleri söylemek için başka şansımız olmayacağını biliyoruz.