Ömer Ürek
@omerurek
Victor Hugo'ya ait olan Bir İdam Mahkûmunun Son Günü adlı eser Hugo'nun giotine karşı çıkması ve sistemin değişmesi için bir şeyler yapma isteğinin sonucu olarak ortaya çıkmıştır. Eser 23 sayfalık bir ön sözle başlıyor. Her satırını büyük bir dikkatle okuduğum bu ön sözde giotine neden karşı çıktığını, eseri yazmaktaki amacını dile getiriliyor. Yazar bu kitabı yazarak her perşembe Greve Meydanı'nda toplanıp idam edilen kişileri izleyen kitleden sıyrılıp artık bu suça ortak olmadığını, toplumun bütün üyelerinin yüzüne sıçrayan kan damlasının alnına değmediğini hissettiğini söyler. Bir yazar olarak üzerine düşeni yapar. Ayrıca ön sözde giotini savunanların tezlerini de çürütecek örnekler verilmiştir.
Eser, genç yaşta idama mahkûm edilen bir adamın altı haftalık bekleyişinin onda yarattığı psikolojiyi anlatır. Kahraman bakış açısıyla dile getirilen eser kendimizi gencin yerine koymamızı, onunla beraber altı haftalık bir bekleyiş içinde olmamızı sağlıyor. Onunla beraber bazen kürek mahkumiyetindense idamın daha iyi olduğuna inanıyor bazen güneşi tenimizde hissetmenin her ne olursa olsun vazgeçilmez olduğunu düşünüyor bazen hissizlik duygusu içinde öylece bekliyor bazen de ölmemek için delicesine yalvarır buluyoruz kendimizi.
Alıntılar:
1) Yok ettikleri insanın bir zekâsı, hayata güvenen bir aklı, ölüme hazır olmayan bir ruhu olduğunu hiç düşünmemişler mi?
2) Hapishane; yarısı eve yarısı insana benzeyen korkunç, kusursuz ve yekpare bir varlık. Onun tutsağıyım. Beni kuşatıyor; bütün kıvrımlarıyla sıkı sıkı sarıyor. Beni granit duvarların içine kapatıyor; kilit altında tutuyor ve beni zindancının gözleriyle gözetliyor.
3) Korkulacak bir şey olmadığını, acı çekilmediğini, sakin bir ölüm olduğunu, ölümün böylece kolaylaştırıldığını söylüyorlar. Hey! Peki ya altı haftalık bu
Reklam
İnceleme
Gerçekten bir kalbin çöküşü
Gerçekten bir kalbin çöküşü....
Kısa ve tamda tadında okunacak bir kitap.
Herşey rağmen, her iyiliğine rağmen yinede kötü olan sen olursun ya aynen öyle bir kitap. İyilik yaptıkça, o iyilik size kötülük olarak geri geliyorsa nereye kadar devam ettireceksin kendine karşı bu kötülüğü.
Bir yerden sonra bırakırsın,terk edersin.... Ama o anda da bitmiş olursun..
"Hiçbir eksiği bulunmasın diye bakacak olursak, dünyada kaç tane iyi insan kalır dersin?"
Kalınlığı kadar insan üzerinde bıraktığı etkisi de ağır olan kitap.
Çoğu zaman kafamızın içinde bir sürü iyi ve kötü düşünce geçer. Ama eyleme geçirdiğimiz çok az düşünce vardır. Kitaptaki karakterimiz düşüncesini eyleme geçirenlerden. Ama bu sırada kendi kazdığı kuyuya kendini çektiğini çok sonra fark ediyor. Para için cinayet işleyen ama sonrasında paranın varlığını bile unutan birinden bahsediyoruz. Her şeyi planlarken çok önemli bir detayı gözden kaçırdı. Kendisini. Önce olayların böyle olması gerektiğini kendine ikna edip sonra aslında bunu hiç yapamadığını fark etti. İçinde bir yerde sürekli ona dürten hisler vardı. Nereye giderse gitsin vicdanı sürekli karşısına çıktı. Bazen onu görmemek için yolunu değiştirdi. Bazen susturdu ama kaçamadı. Kendi suçunun cezasını yine kendisi verdi. İnsanın kendisini yargılaması zordur. Kitap boyunca bunu gördük biz. Kendisiyle sürekli savaş halindeydi. Bitmeyen bir mahkeme kurdu kendi içinde. Kararını verirken hayalini kurduğu ve sonrasında yaşadığı hayatın arasındaki net farklı gördü. Çünkü hiçbir şey kafamızın içinde düşlediğimiz kadar kusursuz olmaz. Yaşanan olaylar ve seçimler insanı bambaşka bir durumun içine sürükleyebilir. İşte aslında tüm mesele de budur. Seçimler ve sonuçlar. Ama iyi ve kötü kavramı da değişkendir. İyi düşüncelerle çıkılan her yolun sonu güzelliğe çıkmayabilir. Bunun bir garantisi yok. Aynı şekilde kötü seçimler de insanı hep uçuruma götürmez. Götürse bile uçurumun kıyısında dahil olsa insanın geri adım atma şansı vardır. Raskolnikov hikayesinin her şeye rağmen iyi bitme ihtimali olduğu gibi.
