Ömer CESUR
@omrrcsrr
Hiç kimsenin bir şey bilmediği bir yerde bir kişi her şeyi bilebilir.
Paul’un başına gelen şey trajikti ama Paul asla bir trajedi değildi!
Paul öyle bir yaklaşıyor ki tam yazdığı cümleleri okurken biri gelip Nasılsın? diye sorsa bana:
Nötrüm
Umutluyum
İyi değilim gibi hissediyorum
İyi hissetmiyorum.
Derim muhtemelen...
Son Nefes Havaya Karışmadan 
Paul Kalanithi
Son Nefes Havaya Karışmadan Paul KalanithiReklam
“Tanrılaştırılmaya en elverişli olan en az bildiğimiz şeylerdir; öyleyken eskilerin biz insanları tanrılaştırmış olmaları aklın almayacağı bir şeydir.” Diyor Montaigne sayfa 62 de.
“Tanrılar yaratmış, insanlara da kabul ettirmiş bir adamın Tanrılar arasında yer almamış olmasına şaştığım bile oluyor.” Diyor Montaigne sayfa 181 de.
Baktığımda benim gördüğüm ya da nasıl anlarsanız o size kalmış görmek istediğim de olabilir fakat yer yer tutarsızlıklar beni okurken sıktı. Ama düşüncelerini ifade ediş şeklinin kızgınlıkla olmadığını hissetmem okuma şevkimin devam etmesini sağladı. Bence alıp okunmalı, Neden? Montaigne gibi bir düşünce insanının “TEK”kitabı olan bu kitap okunmalıdır diye düşünüyorum.
Ahh be Dilber...
Kitaptaki kelimelerin genel olarak eski Türkçe olması okumayı zorlaştırsa da kitabı neden beğendiğimi açıklayım:
Kitabı okurken o içimdeki duygu durumu değişimine engel olamadım ve son sayfasına kadar deriiiiin bir öfkeyle okudum. Ne Dilber’e ne Celal beyeydi bu öfkem. Bu öfke Dilber ve Dilberlerin içindeki hapsedilmiş özgür ruhlarını diriltme isteğimden dolayı hapsettiricilere duyduğum öfkeydi bu. Neredeyse ağlayacaktım bu kitabı okurken tabi birkaç damlayı ağlamak saymıyorum. Gerçekten de yoğun öfkemden kaynaklanan yoğun hislerim bu kitapla beraber ilk kitap eleştirimi yapmamı da sağlamış oldu.
