Ömer Erkan
@omrrkn
Şu anda okuduğu kitap
Ben çok sevdim. Bir “Ustam ve Ben” ya da “Aşk” değildi elbette. Fakat yarışır. Zaten yazarın kendi kitapları arasında karşılaştırma yapınca da kızıyorum kendime. Nedense her başka kitabını okuduğumda bir önceki okuduğum kitabının tadını arıyorum. Ama şunu söyleyebilirim ki, onlar kadar güzel, onlar kadar nefis bir roman. Tarih bilgisi anlamında o kadar geniş olmasa da... Tat olarak aynı diyelim :)
Elif Şafak’ı her elime alışımda, her Şafak romanı okuduğumda kendimi popüler kültüre hizmet ediyormuşum gibi hissetsem de seviyorum yazarı, yapacak bir şey yok.
Kitaba gelirsek, çok fazla bilgi vermeden; Leyla, ah canım Leyla... Ölümünden sonraki on dakika ve otuz sekiz saniye geçen sürede çocukluğundan ölümüne kadarki yaşadıklarını hatırlıyor. Zira insan beyni öldükten tam on dakika otuz sekiz saniye daha çalışmaya devam edermiş. Leyla’dan ziyade uzun bir süre aklımdan çıkmayacak karakterler daha var; Leyla’nın beş kadim dostu; Cemile, Zeynep122, Hollywood Hümeyra, Sabotaj Sinan ve Nostalji Nalan. Tabi bir de D/Ali...
Son derece güzel bir kurgu, sürükleyici ve etkiliyeci bir roman.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Uzun bir süre başucu kitabımdı “Bir varmış Bir yokmuş”. Yoğun geçen bir süreçte başlamıştım ve çok fazla vaktim olmuyordu bir an önce başına oturup bir günde bitirmeye.
Kitap iki bölümden oluşuyor. İlk kısım kurgu hikayelerden oluşuyor, İkinci kısım ise gerçek hayattan alınmış hikayeler barındırmakta. İlk olarak birinci kısımdaki hikayeleri okumak gayet hoştu. Fazlaca masalsı hikayelerden oluşuyor. Belki de ismini bu sebepten dolayı böyle düşünmüştür yazar. Fakat ikinci kısma başlayınca gerçek hayata dönüyorsunuz ve bir çok dergide yayımlanmış yazıları okuyorsunuz.
Aslında daha önceden yayımlanmış öyküleri ya da daha doğrusu köşe yazılarını okumayı pek sevmem. Yani kitapta okumayı pek sevmem. Fakat yoğun bir dönemden geçiyorsanız ve ara ara kitap okumak istiyor ama vakit bulamıyorsanız köşe yazılarından oluşan kitapları okumak gerçekten mantıklı olabiliyor. Çünkü elinize alıp bir öyküyü okuyup birkaç sayfa sonra bitirip ertesi gün yeni bir öyküye başlayabiliyorsunuz.
İkinci kısımdaki son öykü beni gerçekten derinden etkiledi. Rabia’nın töre cinayetine kurban gidişini anlatan öyküyü okumak gerçekten üzücü idi. Aslında bu tarz hikayeleri çok duyduk, çok okuduk ama Rabia’nın hikayesi gerçekten derinden etkiledi beni. Bu tarz vahşetlerin, cinayetlerin, işkencelerin yaşanmış ve maalesef hala yaşanıyor olması ürkütücü.
kitabın akıcılığı her zamanki gibi Ayşe Kulin akıcılığı idi. O konuda hiçbir sıkıntı yaşamadım. Ayşe Kulin okumak gerçekten iyi geliyorz
İlk edebi eserimiz olmasına rağmen çok geç okuma fırsatı geçti elime. Fakat kitabı okurken ister istemez bazı düşüncelere daldım. Kitap evlerinde, ünlü kitap satış mağazalarında, internette, kısacası kitap satılan ve paylaşılan her yerde edebiyatla uzaktan yakından alakası olmayan kitapların ''çok satanlar'', ''çok okunanlar'' gibi kategorilerde bulunması beni çok endişelendirdi. Yıllar öncesinde kitap yazmak, yayımlatmak bu kadar zor iken ve nice yazarların belki de yayımlatamadıkları nice eserleri heder olmuşken, günümüzde onlarca okunmaya değer sayılmayacak kitabın basılması ve hatta bunlara ''kitap'', ''eser'' denmesi çok üzücü.
Kitabı okurken bir yeşilçam filmi tadı hissediyor insan. Okumayı gerçekten sevmeyenler için sıkıcı gelebilir. Fakat edebiyatı sevenlerin mutlaka okuması gereken bir eser. Zira çok fazla duyulmamış, okunmamış kelime barındırıyor kitap. Özellikle betimlemeri çok hoş Namık Kemal'in. Ben çok sevdim. Hikaye ise baştan biraz sıkıyor gibi gelebilir fakat kitabın son sayfalarındaki heyecan gitgide artıyor ve bir an önce sonun gelmesini istiyorsunuz. Düşündürücü birçok şey bulunabilinir kitapta. Ve sonu şöyle bitiyor, ''Son pişmanlık fayda vermez.''
Çok fazla gündemde olan kitapları okumak gibi bir huyum yoktur. Ne zamanki kitap gündemden düşer, unutulup gider, o vakit bütünleşirim sessizce, kimseler bilmeden.
Allah De Ötesini Bırak'ı psikolojik olarak biraz değişken ruhlu halimde, birdenbire alıp okuma gereği hissettim. Çok güzel alıntıların bulunduğu, insanı rahatlatan, ferahlık veren cümlelerle, insanın bir nebze de olsa ruhunu hafifletecek hikayelerin bulunduğu bir kitap. Akıcı ve kesinlikle sıkılmadan okudum. Birkaç defa molalar hariç elimden düşmedi. Romanlara, öykülere ara vermek, tür değiştirmek için ideal bir kitap.
Yaklaşık 2 senedir kitaplığımda okunmayı bekliyordu ‘Aslında Hayal’. Birkaç gün önce başladım ve açıkcası uzun bir süre sadece roman okuduktan sonra iyi geldi anı okumak. Özellikle kitaplarla, yazmak ve yazarlıkla ilgi konulara meraklı olanlar için hiç de can sıkıcı bir kitap değil. Fakat sonlarına doğru tavsamaya başlıyor. Daha öncesinde benim için sadece “Kürşat Başar”la programından tanıdığım, öncesinde hiçbir kitabını okumadığım ve hiç de oturup izlemediğim bir kişilikti kendisi. Fakat bu kitap sayesinde edebiyatla, yazarlıkla, gazetecilik ve müzikle ne kadar içli dışlı birisi olduğunu öğrenmiş oldum. Çok da kötü bir kitap değildi. Hiçbir Kürşat Başar kitabı okumamış bir insan da bittabi okuyabilir. Üzüldüğüm ve beni yoran, zaman zaman bunalıma sokan bir konu oldu. Özellikle Everest gibi büyük ve birçok önemli esere imza atmış bir yayınevinin, “bir şey”, “her şey” ve birkaç kelimeyi daha sürekli yanlış/birleşik yazmış olması. Yazım hatasından bahsetmiyorum. Zira sürekli ve yanlış yazılmış. Birçok kez kitabı fırlatıp atma isteği uyandırdı bu olgu bende. Neyse ki sabır ve sükunetle bitirdim. Güzel taraflarından biri de, artık bir Kürşat Başar okuru olacağımı fark ettim. Zira “Başucumda Müzik” ve “Yaz” kitaplarını okuyacağım günleri heyecanla bekliyorum.
