Ömür
@omrtba
Dik dur ve Gülümse bırak neden gülümsedigini merak etsinler..
(Bibliosmia/Overthinker)
youtube.com/watch?v=4UmZNYh...
Lütfen hayallerimi terk ediniz hanımefendi. Henüz aşık olacak kadar tanımıyorum sizi. Zira bir yabancıya gönlünü kaptıracak kadar ilgiye aç ve inandıklarını çiğneyip geçecek kadar yalnız olsam da. Lütfen çekiniz gözlerinizi üzerimden. Baktığınız ve gördüğünüz arasındaki fark tahmin ettiğinizden çok daha fazla. Hayır! Korkum yok. Lakin sonlarına aşina olduğum başlangıçlarım var. Romantik komedi mi? Dramalar tüketiyorum perdemin önünde. Koca bir salon ve ben. Kalabalığın içinde yalnızım. Korkum yok, evet. Tutunduğum dalların zayıflığına değil, güçsüzlüğüne inandığım bileklerime kızarım genelde. Kaderci değil, yorgunum. Siz bana bakmayın. Hem birazdan ben gelirim sizin masanıza. Çelişkilerimin merakına kapılır, ruhuma bir pencere açmak için fark etmeden yaklaşırsınız usulca. Konuşmam ama anlatırım. Yanınızda durur öylece izlerim şaşıran çehrenizi. Ve kalbinize dokunur, karışabilirim size. Yüzeysellikten nefret etsem de sadece bedeninize çarpan dokunuşları da iyi bilirim. Çapkın değil, umutluyum ben gelecekten, aşina sonlarımın bir gün biteceğinden. Hem umut etmeyip de ne yapacağım? Gönlüme bağlı geçmişin çapalarını daha fazla çekemem ya. Sizde çekmeyin. Bakın duruyorum önünüzde. Sesim titrese de kelimelerim yıkılmaz. Ve hazır yeri gelmişken, Beni fetheder misiniz hanımefendi? Ruhum diyorum, Şu an nasıl da başka bir ruhun işgaline muhtaç, Anlatamam..
En zorlu satırlar ağaçlar yapraklarını dökunce, bir sonbahar akşamı yazılırmış. Zikzaklı ve tehlikeli yollardan geçerken karşıdan gelen, uzunlarını kapatmazmış tüm duygularını şarampolden aşağı. Tabi bazı ahmaklar buna aşk demiş, bazıları kara sevda; ama işin aslını astarını kimse merak etmemiş, Ya da kimse çıkıpta sen ne dememizi istersin diye sormamış. Herkes kendi bildiğini dayatma meraklısı, o seviyorsa sen de seveceksin mesela azı çoğu fark etmez, o seviyor ya yeter. Birgün sende de bir karşılığı olur elbet karşılıksız çek misali, sevdaların çağındayız. Birbirimizle ölümüne bir yarıştayız, ölümüne diyorum.! Karşılığını alamadığı için kaç kuşun kanadını kırdılar, canını yaktılar bir bilseniz ah bir görseniz. Aşkın her iki yanını da tanıdım gördüm duydum bildim, bazen avazım çıktığı kadar sövdüm, ama asla yenilmedim. Karşısında kendimi kaybetmedim. Bana da bu yakışırdı Yüreğimde hala sen varken Tezatlığımıza bu yakışırdı, bana bu yakışırdı..
Geceler benim, Ay senin olsun. Uyku tadında bir hikaye anlatmak için sana geldim. İnanmazsın dimi bu yalana, bilirsin uyuyamadığımı; bilirsin elbet. Bırak bir müddet daha karışsın gece ile gündüz, kaybolsun zaman ve sürüklensin ruhum. Yıldızsız gecenin karanlığında ışığım olduğunda gözlerin, uyurum elbet. Sana, senle doğacak yarınlara uyurum. Açma gözlerini, sana hikaye anlatmaya geldim. Güneşin ışıkları aydınlatmadı henüz geceyi, şehrimin soğuğu kırılmadı. Bir bardak sıcak kahve yaptım kendime, biraz sigara sardım parmak uçlarımda. İşte sen olsaydın şuan yatağımda, bunca meziyet yerine saçlarını okşayarak yanaklarında gezdirirdim parmak uçlarımı, sonra parmak uçlarindan öperdim üşümesin diye, sırtının açık kalmış taraflarını yüreğimin seninle ısınan yerleriyle örterdim.O en sevdiği şiiri fısıldardım rüyalarına, çekinirdim belki öpmek için seni. Uyanma isterdim bu karanlık gecelere, sorma isterdim neden uyandın diye, görme isterdim uykusuz gözlerimin gölgesini. Sonra yanımda uyanacak o kişinin sen olduğunu farkeder öperdim büyük ihtimalle hem de birkaç kere. Evet belki zorla, cebren ve hileyle uyandırmış olacağım biraz seni ama sarıl istiyorum bana. Ne yapayım ben de böyle bir duygusalım. Yorulmuşsun benim kar beyazı yanaklım, sonbaharın kahverengi keder yaprakları birikmiş orman gözlerinde. Rahat uyu benim en değerlim, ben geldim.Tek tek tüyleri dökülüyor ve hatta alev alev yanıyor olsa da kanatlarım, umutlar biriktirdim ben senin için. Ateşimde görürsün sen yağmurları, onlar yanar sen ısınırsın deliliğimde, onlar konuşur sen susarsın sessizliğimde. Sen yağmurlarım ol ben gökkuşağın. Sen ol çünkü seni bulurum umuduyla sebepsiz yere çok kere ıslandı benim yüreğim, ne yıldırımlar düştü, kor şimşekler çaktı ruhumda ama ölmedim, ölemezdim. Anlatılacak hikayeler uyutulacak