"Aşık Veysel'in sesi titreyerek okuduğu şiiri."
Derdim türlü türlü, yoktur ilacım Hiçbir türlü bulamadım dermanı Bir dost bulup dem sürmekti amacım Gam gasavet çevreledi her yanı
Kalemi kırılsın bunu yazanın Söyler söyler derdi bitmez ozanın Çağır bağır emir onun söz onun Yazan katip böyle yazmış fermanı
Bir bahtı karayım gülmedi yüzüm Neşeli görünür kan ağlar özüm Kış misali geçti baharım yazım Kaldırmadı başımdaki dumanı
Dünya dedikleri bir büyük handır Veysel durmaz ağlar bunca zamandır Az yaşa, çok yaşa sonu verandır Bir gün göçüm çeker ömür kervanı...
Oysa ben bir akşamüstü oturup turuncu bir yangının eteklerine, yüreği avuçlarımda atan bir can yoldaşıyla
dünyayı ve kendimi tüketmek isterdim. Öyle bir tüketmek ki, sonucu yepyeni bir "ben"e ulaştırırdı beni, kederli dalgınlığımdan her döndüğümde...Bir ben ki tüm ilişkilerin perde arkasını görür de gülerdim sessizce yapay yakınlıklarına insanların. Kim kimi ne kadar anlayabilir
Ömür hanım?
Şükrü Erbaş
Şükrü Erbaş
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kapıyı kapatmak zorunda kalmışsın ama pencere kenarında ömür harcamışsın...
Yazıp Aşkı Küle Söyledin Beni
Divan durdum kaşın gözün üstüne
Yolunda harabe eyledin beni
Al lalem mor lalem sözün üstüne
Durup durup ele söyledin beni
Her günü felekten dert diye çaldım
Figan ateşinde dumanda kaldım
Gönlümden gönlüne haberler saldım
Vurup vurup tele söyledin beni
Kor olan yüreğim azap yelinde
Kaç mendil ıslandı gözüm selinde
Baykuşlar ötüyor viran ilinde
Nice ketum dile söyledin beni
Batın değil zahir sevdam senindi
Kalbimde hicranın sanma ki dindi
Ömür takvimimde vakit ikindi
Yazıp aşkı küle söyledin beni
Filiz Çelik
