“Şoför olmasa, Afife Jale’nin tabutunun mezara taşınması için; dördüncü birinin bulunması gerekecekti.”
Şimdi kapattım kitabı. Boğazım düğüm düğüm.
Ne kadarı gerçek ne kadarı kurgu bu kitabın bilemiyorum. Afife’yi tanımak güzel ama ucundan kıyısından sahneye adım atmış, yıllarca tiyatro sevdasıyla yanmış bir kadın olarak Afife Jale’yi okumak.. İnanılmaz bir hazdı. Yazara sonsuz teşekkürler. Ama sana Afife..
Hani sorarlar ya ‘Dünyadan göçmüş biriyle sohbet etme imkanınız olsaydı bu kim olurdu?’ diye.
Sen benim listemin çok başlarındasın. Elbet yine olurdu er ya da geç ama senin cesaret ettiğin kadar erken asla olmazdı, olamazdı. Teşekkürler sana Afife Jale.. sonsuz teşekkürler. Dilerim huzurla uyu sonsuz uykunda.