“Kaçış halinde olmak iyi bir durum çünkü kaçışın nedenleri daha kaçarken bile kendiliğinden ortadan kalkıyor. Bir hedefe vardığım zaman, kaçmanın aslında lüzumsuz olduğunu anlamak garip bir biçimde duygulandırır beni.”
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
“Her zamanki gibi, beni benden başka ‘umursamayan’ yok…”
“Yorgunluğumun nahoş tarafı, aşırı duyarlılık…”
Kitapta şöyle bir alıntı yer alıyor: “Bir parçam eğer o zaman bunu yapsaydım hayatlarımızın nasıl olacağını merak ediyor ama günün sonunda sadece bir hayatımız var.”. Birçoğumuz hayatımızın bir noktasında bu duyguya kapılmışızdır; ‘bunu değil de onu yapsaydım ne olurdu..?, onu değil de bunu seçseydim ne olurdu..?’.
Kitabın ana kahramanı tam olarak bu soruları biraz doğa üstü bir yol ile deneyimliyor ve tüm ihtimalleri yaşadıktan sonra kendi ‘normal’ hayatına dönerek ‘gerçekten neyi’ yapması gerektiğini edindiği tecrübeler sonucunda buluyor.
İyi sandığımız şeylerin her zaman her yönüyle iyi sonuçlanmayabileceğinin ya da gözümüzün önünde olup da kanıksadığımız ve bir süre sonra algılamayı yitirdiklerimizin ise asıl yanıtlar olabileceğini anlatan bir hikayeydi.
Günübirlik seyahatim sırasında başlayıp bitirdim kitabı, kafa dağıtmalık ve yormayan bir okumaydı. Böyle bir arayıştaysanız tavsiye edebilirim.
