Yaşayışın, basit bir temele dayanan ama bitmek bilmeyen bir isyan ve anarşi tiryakiliğiyle, seni düzene, ahlak sağlamlığına ve günü gününe diyebileceğim alışılmış yaşama iten derin ve güçlü bir içgüdü arasındaki çatışmadan ibaret!
"Biliyor musun bazen kendi gölgemle yarışıyormuşum gibi hissediyorum." diyor Korogi. Ne kadar hızlı koşsam da kaçamıyorum. Kimse kendi gölgesinden kaçamaz.