Alperen
@onboard
70 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Kendimi çaresiz hissediyorum. İçmek istiyorum. Bana biraz şarap verin!
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Zaman bir hükümdara, bir sanatçıya benzer. Amaçsız tutkularını vücuda getirerek önce dünyayı peşlerine takarlar. Sonra da bizi anlamsızlığa, boşluğa iterler. Bir taraftan da kendi yarattıkları kanunların kölesi haline gelirler. İşte böyle bir dünyada yaşiyoruz. Dünyayı işleten kanunlara karşı çıkabiliriz elbette. Ama biz de bu kanunların parçasıyız ve onlardan kurtulma imkanımız da yok. Kısacası burası hataların ve hayallerin en önemli faktörler olduğu bir dünya.
Bilinç seviyesi ne kadar düşerse fanatiklik de o ölçüde artar.Düşünce
Kalabalıklar peygamberlerden mucize istediler. İtibar sağlayabilmek için peygamberler kendilerinden istenileni yapmak zorundaydılar. Bilinç seviyesi ne kadar düşerse fanatiklik de o ölçüde artar. Kısacası ben insanlığı iki temel gruba ayırırım. Birinci grupta neyin ne olduğunu bilen bir avuç insan vardır. Diğer guruptaysa hiçbir şeyin farkında olmayan kitleler. Birinci liderlik etmek ikinci grupsa onları izlemekle yükümlüdür. Birinci gruptakiler anne babalara ikinci gruptakiler de çocuklara benzer. İlki hakikate asla ulaşılamayacağını bilir. İkinciyse ellerini uzatarak hakikate koştuğunu sanır. Bu durumda ilk gruptakilerin diğerlerinin zihinlerini masallarla hayal ürünü hikayelerle doldurmaktan başka çaresi var mıdır?
“Ne olursa olsun,” dedi sonunda gergin bir ses tonuyla.“İnsanlık şu an olduğu gibi kaldığı müddetçe hiçbiri ölümün peşinden koşmayacaktır. Yepyeni bir insan türü yaratmadığın takdirde de tüm bu anlattıkların şakadan veya çılgınlıktan ibaret olarak kalmaya mahkum.”
“İşte ben de bunun peşindeyim,” diye bağırdı Hasan keyifle. “insanı zayıf ve güçsüz yarattığı için Allah'ın işine müdahale etmek niyetindeyim. Onun yarattıklarıyla rekabet edeceğim. Kili bu sefer ben alıyorum elime. Ve o kilden yepyeni bir insan yaratacağım.'
“Bu cennet zevklerine açılan kapının anahtarı,” dedi anlayışlı bir tavırla.
“Bu ot?”
“Evet. Şaka filan da yok.”