Kostya'nın, teyzesinin etrafa fazlasıyla yaydığı bu içekapanıklığa ihtiyacı vardı; gerçeklikle yüzleşmekten kaçınmak için, bunun içine dalıp kaybolmak istiyordu. Belki Kostya' ya bir tür korku hakimdi, yaşamın üstesinden gelemem korkusu.
Karşılıklı bir empati gözle görülür, görülmez yaraların karşılıklı hissedilmesi her ikisinin de kendine duyduğu nefreti bastırıp suçluluk duygularını uyuşturan özel bir sevgi vardı aralarında. Bu özel sevgi her ikisi için de çok geçmeden vazgeçilmez oldu; bu sevgiye günlük yaşantılarının üstesinden gelmek, hayatta kalmayı hak edip etmediklerine dair kafalarındaki kuşkuları dağıtmak için ihtiyaçları vardı.
Acı tadı boğazından geçirince esas tadı oğluna duyduğu kırılgan, hem acı dolu hem de yumuşacık hissedilen, diğer tüm duyguları gölgeleyen sevginin tadını alacaktı, her harekette dikişlerinden bin kez daha fazla içini parçalayan sevginin tadını