Mizgin ORUÇÇİFTÇİ
@onlymizgin
-gökyüzününbirucundanbirucunauçsuzvebucaksızca-
Hey Tanrım, ya herhangi bir sebeple bu kanunlardan ve iki kere ikinin dört etmesinden hoşlanmıyorsam, tabiat kanunlarından, iki kere ikinin dört etmesinden bana ne? Şüphesiz böyle bir duvarın hakkından gelmeye gücüm yetmezse boşu boşuna yırtınacak değilim ama karşımda gücümün yetmediği bir taş duvar var diye büsbütün boyun eğmeye de razı olamam.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Baylar, yemin ederim ki, her şeyi fazlasıyla anlamak bir hastalıktır; gerçek, tam manasıyla bir hastalık.
Söze nasıl başlayacağımı bilemiyorum. Az önce kitabın son sayfasındaki son cümleyi okudum ve yüzümde oldukça içten bir tebessümle kitaba veda ettim. O kadar ama o kadar güzel bir kitaptı ki. Nora'nın pişmanlıkları, yaşamak isteyip yaşayamadıkları ve potansiyelinin farkında olmaması öyle ince detaylarla işlenmiş ki, hayran kalmamak elde değil. Ölümden önce, yaşamdan sonraki o kütüphaneye gittiğinde her şey onun için yeniden başladı. Milyarlarca hayat denedi. Kütüphanede hocası Bayan Elm'den vermesini istediği her kitabın aslında gerçekten de kendi yaşamak istediği hayat olduğunu düşünmesi ama her defasında kütüphaneye geri dönüşü. Kitapta kullanılan dilin okuyucuya geçmesi. Ve tabii ki de o son seçim ve aslında gitmek istediği hayata gitmesi, çok güzel bir sondu. Beni oldukça tatmin eden ve heyecanlandıran bir kitap oldu. Çok severek okuduğum bir kitaptı.
Tavsiye ederim.
"Ahlakın temelinde merhamet yatar," demişti filozof Arthur Schopenhauer iyi bir gününde. Belki hayatın temeli de buydu.
