Haluk Oytun Ünlü

Haluk Oytun Ünlü
@onsilversky
“ Bu dünyada nadiren iki insan birbirini anlıyor...” Goethe
Kimi gözler bir acı taşır içinde, Dokunsan ağlayacak, Ağlasan susacak... Kimi gözler bir hasret taşır içinde, Sarılsan geçecek konuşsan gülecek. Kimi gözler bir dost arar, Sahiplenecek bir yürekte, Konuştukça dinleyecek; Sustukça hissedecek... Melih Cevdet Anday
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
25KasımKadınaSiddeteHayır
Kadına şiddet toplumsal bir HASTALIKTIR!
Bu devir, sıradan insanın en parlak zamanı; duygusuzluğun, bilgisizliğin, tembelliğin, yeteneksizliğin, hazıra konmak isteyen bir kuşağın devridir. Kimse bir şeyin üzerinde durup düşünmüyor. Kendisine bir ülkü edinen çok az. Umutlu birisi çıkıp iki ağaç dikse herkes gülüyor: "Yahu bu ağaç büyüyünceye kadar yaşayacak mısın sen?" Öte yanda iyilik isteyenler, insanlığın bin yıl sonraki geleceğini kendilerine dert ediniyorlar. İnsanları birbirine bağlayan ülkü tümden yitti, kayıplara karıştı. Herkes, yarın sabah çekip gidecekleri bir handaymış gibi yaşıyor. Herkes kendini düşünüyor. kendisi kapabileceği kadar kapsın, geride kalanlar isterse açlıktan, soğuktan ölsün, vız geliyor...
Zamanla anlıyorsunuz, insanların kavgaları sizinle değil. Gerçekleşmemiş kişilikleri,sevilmemiş çocuklukları,sözde başarılarıyla gizlemeye çalışılan özdeğersizlikleriyle... Kötü tavırı sakın üzerinize almayın. Siz bu savaşın sadece Nesnesisiniz.. Bazen tek sorun Gerçekten Özne'nin Ta kendisinde..
Bir sabah tanıdık bir şehre girerken
Bir sabah, tanıdık bir şehre girerken Sıcak ve dost şeyler düşünür insan. Tanıdık bir yatak bekler sizi. Bir çocuk yüzü gülümser anılardan Dost şehirler, sevgili, anne şehirler Nice anılar, nice mutluluklar yaşadım her birinizde. Delikanlı bir sevinçle sokaklarınızdan geçtiğim oldu. Kederli günlerim oldu aklımı yitiresiye. Sonsuz kareli bir film gibi Yaşamım geçiyor belleğimden Tekrar etmek duygusu Her şeyi yeniden, yeniden... Bir sabah tanıdık bir şehre girerken Hüzünlü, tuhaf şeyler düşünür insan. Sadece o şehrin değil Kendisinin de değiştiği duygusundan... Ataol Behramoğlu