soleil
@oph2l1a
Güneş’i görmeyen şehirde söyle nasıl yaşanılır?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Puan vermedi·472 syf.·
2026 27. kitabı
Puan vermedi·496 syf.·
2026 26. kitabı
MERHAMETİN FIRTINASI
Etrafım kalabalık seni aradım gözlerimle
Gözlerini benimle buluşturduğunda
Bir başlangıç hissettim seninle
Ellerin başka bir teni sardığında
Anladım benim bitişimi görmek istedin gözlerinle
Gözlerin beni sararken, başka bir teni sardın kendine
İzledim sarılı bedenlerinizi karanlığımda
Yıkıp dağıtamadım etrafı öfkemle
Sessizce bitmesini bekledim kalabalıkta
Sevgim yıkıp geçti beni hayliyle
Zaman aktı hisler uçtu gitti şerefiyle
Hayat devam etti yeni başlangıçlarımda
Sonra çıktın geldin kurban rolüyle
Merhametim tutsak etti beni dar ağacında
Sarıp sarmaladım seni iyileş diye
Ben yakmışım senin yüreğini gülüşümle
Aklından çıkmamışım, sesim hep etrafında
Karanlık nefretimi döndürdün ak sevgiye
Ne kadar ak olsa da kaldı bir kez karanlıkta
Yaşattığın acı ise hala benimle
Yine de sımsıkı sarıldım sana zihnimdekilerle
Seninle tekrar olmak uçurumun kenarıydı kafamda
Uçuruma kadar sürükledik birbirimizi seninle
Kim düşmeliydi o uçurumda?
Ayaklarıma kurban rolü oynadığın masken düştü sonra
Ben binbir dikkatle büyüttüm seni
Bir dikkatsizliğimden ne kelimeler duydum
Kaç köşede sessizce acımı dindirdim
Boğazıma takılan kaç yumruyu geçirmeye çalıştım
Bunlara rağmen kucak açtım sana
Şimdi hiçbirini hatırlamadan saldırıyorsun bana
Nankörlüğü dibine kadar hissettiriyorsun bana
Vicdanım sızlamıyor bile artık sana
Acıyorum kendime sadece
Kol kanat gerdiğim minik çocuk
Şimdi kanatlarımı yolmak için an kolluyor
Etimle kemiğimle iğrendim
Sevgi kalmadı bende şaşırdım
Oysa insanın başka kimi vardır kardeşinden başka
Kimsemin olmadığını anladığım her günde
Daha da yalnızlığı hissediyorum
Ben o masada tek oturuyormuşum
Çiçeklerimiz değil benim çiçeklerim koparılıyormuş
O uzun yolu saatlerce yürümüşüm
Benim yolumda kimse kalmamış
Hatta kimse yokmuş ki kalsın?