Okuduğunda bir şeyler öğrenebilmeli bir insan, bir şeyler hissedebilmeli. En azından bir kelimenin altını çizip veyahut bir cümlenin “Bu benimdir” diyebilmeli, demeli de.
Tambur, o sülün boyla ve ut, enle gelir;
Güften, girerek kol kola, bestenle gelir…
Yay telde, nefes neyde… Müzeyyen nerde?
Ey şarkı, senin tadın Müzeyyen’le gelir!
Arif Nihat Asya
Geçen yıllarda bir gazete haberi okumuştum. Adamın biri işlediği suçtan ötürü onbeş yıl cezaya mahkum edilmişti. Cezası bitip tahliye günü geldiğinde adam o kadar heyecanlanmıştı ki kalp krizinden öldü. Demem o ki esaret bazen hiç bitmiyor.