Orçun BAKIR
@orcnbkr
Okuduğunda bir şeyler öğrenebilmeli bir insan, bir şeyler hissedebilmeli. En azından bir kelimenin altını çizip veyahut bir cümlenin “Bu benimdir” diyebilmeli, demeli de.
Zaman düşerken,
İnce bir hece sendelenir gözümden,
Uykusuz;
Ve viranedir masallar.
Alabildiğine meçhul gelecek.
Sonu ikilemden muamma.
Bir basit öneri ne denli toplar ömrü?
Bir an, ne denli yıkımı olur benliğimin.
Sessizlik;
Şimdi enkazında vücut bulur,
Kalanların ardından.
Geçmişin geleceğe törpüsü.
Reklam
Boşluklar bilirdim;
Avununca, hiç olduğunu anladığım boşluklar.
Yüksek sesle dinleyemediğim şarkılar vardı,
Az sesini açınca, kıyametler kopardı..
Aldanırdım kahverengi gözlerde,
Sıradanlığı bile etki etmezken henüz,
Bulurdum milyon renkli tonlarında, seni anardım.
Sağ iken, seni düşünür, sende gezerken ve bütün hissiyatlarımın mealinde,
Anarken seni en derin acılarda,
Koşarken sana,
Özümserken sen ile varoluşluğu,
Var olmayı, sağ olmayı, canlı iken hücrelerim,
Yok olmamayı bilirdim,
Satır aralarına gizlerken, senle perçemli hüzünlerimi;
Ebediyete aykırı iken.
Zaman anaya dur diyebilirken,
Ve severken,
Ve severken,
Ölü çocuk gibi içimde taşıdığım,
Tam ölü, tam can parçasını,
Kıblesini şaşırırdım gülmelerin,
Gözyaşlarında, seni arardım..
“Bu dünyada insanların korktuğu tek şey öğrenmekti. Acıyı, susuzluğu, açlığı ve üzüntüyü öğrenmek onların uykularını kaçırıyor, bu yüzden daha rahat döşeklere, daha leziz yemeklere ve daha neşeli dostlara sığınıyorlardı. Dünyaya olan kayıtsızlıkları bazan o kerteye varıyordu ki, kendilerine altın ve gümüşten, zevk ve safadan, lezzet ve şehvetten bir âlem kurup, keder ve ızdırap fikirlerinin kafalarına girmesine izin vermiyorlardı.”
Tambur, o sülün boyla ve ut, enle gelir;
Güften, girerek kol kola, bestenle gelir…
Yay telde, nefes neyde… Müzeyyen nerde?
Ey şarkı, senin tadın Müzeyyen’le gelir!
Arif Nihat Asya
Arif Nihat AsyaSevginin gücü, güce olan sevgiyi yendiğinde; dünya, barışı tanıyacaktır..
-Sri Chinmoy Ghose
Reklam