Şehre vardığımda kan içindeydi gece.
Bugün beni yıllar önce öldüren birini öldürdüm.
O ölü için Novalis okudum ağlayarak.
Ne geceyi verdim ona, ne de gündüzü.
Denedim.
Bu pişmanlık, bir hayata sığmadı.
Uyudum ve unuttum her iki cinayeti.
Şimdi yaşıyorum ama buz tutmuş bir şarkının içindeyim,
Kimsenin kimseye söyleyemediği.