Ne diyordu yazar; biz önce severiz sonra sevdiğimiz şeyin güzel taraflarını bulmaya çalışırız. Ben mükemmel biri değildim ama sen benim kusurlarımı güzel yanlarıma göre daha çok ön planda tuttun ve beni olabildiğince değersiz hissettirip, kendimi kusurlarıma yoğunlaştırmama sebep oldun. Şimdi soruyorum ben kimim; ailem arkadaşlarım çevrem beni kusurlarımla görüp bana tahammül eden insanlar mı? Kaç farklı kişiliğim var? Karşımda gördüğüm insanlar benim hakkımda ne düşünüyorlar? Dış görünüşüm beni insanlara ne kadar yansıtabiliyor? Gördüğümüz ve göründüğümüz kadar varız. Her görende farklı biriyiz ve her gördüğümüz insan bizim için bambaşka birisi. Belki de başkalarknın bize yüklediği anlam kadar varız!