Dostoyevskinin bu əsəri möhtəşəm alınıb. Kitabın axıcılığı, obrazların keçirdiyi hisslər, duyğular adama o qədər təsir edir ki, sözlə deyiləcək deyil. Xəyalpərəst oğlana o qədər pis oldum ki, sanki özümü gördüm onun yerində. Bəzən mən də xəyal qurub sonra həmin xəyal gerçək olmaması o qədər pis edir məni…
Bəzən Nastenkanı qınadım, ancaq sonradan anladım ki, əslində Nastenka uşaqlıqdan nənəsinin yanından ayrılmamış. Buna görə də sevgiyə ac bir qız idi və hər hiss etdiyi duyğunu sevgi adlandırırdı. Sonda xəyalpərəst oğlana ümid verib, başqası ilə qucaqlaşıb getməsi mənə pis təsir etdi…
Əslində həyat da belədi, bizə ümid verib sonda isə o ümid etdiyin şeylərin olmaması rəsmən insanı məhv edir. İnsanlar da həmçinin…
Mənə görə Dostoyevski rus ədəbiyyatının şahıdır deyərdim
Hər kəsə bu əsəri mütləq oxumağa çağırıram. Oxumayan çox şey itirəcək.
Fyodor DostoyevskiBəyaz Gecələr