Ömer Yılmaz ÖZCAN
@orumar
Kalmışım ara yerde, tozdayım, dumandayım
Kirli bir mekândayım, iğrenç bir zamandayım.
En güzel yoludur unutmanın okumak.
Geceleri sabahlara kadar okumayayım da ne yapayım? Ben, el ayak çekildikten sonra odamın kapısını sürmeleyip kitaplarımla baş başa kalmak saatini dört gözle beklerim. Çünkü, bu ömrümün bütün hazin sergüzeştini ve yaşadığım anın ağır sıkıntısını unuttuğum tek saattir. O vakit, bu çıplak ve yalçın oda, gerçek dünyadan daha geniş, daha ferahlı bir alemin munis, sevimli ve her biri sihir ve füsunla yoğrulmuş mahlûkları ile dolmağa başlar.
Reklam
İnsan olmayıver.
En basit, en sade, en tabit hareketlerim onlara, bir sirk ortasında, bir soytarının takla atışları, sıçrayışları, yuvarlanışları kadar tuhaf geliyor.
Mehmet Ali'ye soruyordum:
Niçin her şeyim senin hemşerilerinin bu kadar tuhafı na gidiyor?
Mehmet Ali önce inkâr etmek istiyordu; sonra kendini tutamıyor; baklaları, birer nasihat halinde, ağzından çıkarıyordu:
- Beyim her gün traş olmayıver.
- Beyim, bu dağın başında sabah akşam dişlerini fırçalamak neyine gerek.
- Beyim, bizde saçlarını kadınlar tarar.
- Beyim, geceleri, sabahlara dek mırıl mırıl ne okuyup duruyorsun?
Seni büyü yapar sanırlar.
Tüm hücrelerimle katılıyorum evet evet evet.
Biliyordum ki, toprak katı ve tabiat zalimdir ve insan cinsi bozuk bir hayvandan başka bir şey değildir; biliyordum ki, insan hayvanların en kötüsü, en bayağısı ve en az sevimli olanıdır. Evet, bilhassa en az sevimli olanıdır.
Düzen hep aynı..
"Bunun sebebi, Türk aydını gene, sensin! Bu viran ülke ve bu yoksul insan kitlesi için ne yaptın? Yıllarca onun kanını emdikten ve onu bir posa halinde katı toprak üstüne attıktan sonra, şimdi de gelip ondan tiksinmek hakkını kendinde buluyorsun."
"Anadolu halkının bir ruhu vardı; nüfuz edemedin. Bir kafası vardı; aydınlatamadın. Bir vücudu vardı; besleyemedin. Üstünde yaşadığı bir toprak vardı; işletemedin. Onu, hayvani duyguların, cehaletin, yoksulluğun ve kıtlığın elinde bıraktın. O, kati toprakla kuru göğün arasında bir yabanî ot gibi bitti. Şimdi elinde orak, buraya hasada gelmişsin! Ne ektin ki, ne biçeceksin?.."
Büyük Katerina
İsmini duyduğum başka bir kitapta kısmı hayatını okuduğum imparatoriçe katerina'nın hayatını okumaktan çok memnunum hayatı tarih sırası ile muazzam bir şekilde anlatılmış bazı yerlerde isimler ve hadiseler uzatılmış ama başka bir ülkeden çocuk yaşta başka bir ülke hanedanı ile evlenen prenses'in sınırsız bir gücü yöneten bir imparatoriçe haline dönüşme hikayesi harika. Tabi bu eseri okuyunca insanlık tarihi ile birebir örtüşen hikayeler geliyor aklıma , insan oğlunun birbirine neler yaptığını ve halen yapmakta olduğunu bir defa daha gözler önüne seriyor...
Reklam